bilgiz.org

Türk ve İngiliz Eğitim Sistemlerinin

  • Ana Tartışma ve Sonuçlar
  • Main Argument and Conclusions
  • 1.1. Karşılaştırmalı Eğitim
  • 1.4. Araştırmanın Sınırlıkları
  • 2.1. Karşılaştırmalı Eğitim Alanında Kullanılan Yaklaşımlar
  • 2.2. Araştırmanın Yöntemi
  • 2.3. Verilerin Toplanması ve Analizi
  • 3. İNGİLİZ EĞİTİM SİSTEMİ 3.1.Genel Durum
  • 3.2. Eğitim Sisteminin Genel Durumu
  • 3.3. Okulların Faaliyetlerini Yürütmesi ve Yönetim Yıllık Raporları
  • 3.4. Okulların Akademik Yılı
  • 3.5. Ulusal Program (National Curriculum)
  • Aşamalar Öğrenci Yaş Grubu Okul Yıl Grubu
  • 3.6. Ulusal Programın (National Curriculum) Yapısı
  • 3.7. Okul Programı ve Ulusal Program



  • Sayfa1/3
    Tarih30.09.2017
    Büyüklüğü199.24 Kb.

    Indir 199.24 Kb.
      1   2   3

    TÜRK VE İNGİLİZ EĞİTİM SİSTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI: OKUL ÖNCESİ VE İLKÖĞRETİM AÇILIMI
    Comparison of Turkish and English Education Systems: Opening Of Pre-School and Elementary Education

    Öz

    Araştırmanın Temelleri: Her ülke, toplumun çağdaş gelişimlere uyabilmesi için eğitim sistemini geliştirmek zorundadır. Bu gelişim için eğitim politikasını tahlil etmek ve eğitime yönelik yaklaşımları geliştirmek durumundadır. Bunun içinde diğer ülkelerin eğitim sistemlerinin sürekli incelenmesi gerekmektedir.

    Araştırmanın Amacı: Bu amaçla bu araştırma yerel yönetim odaklı İngiliz Eğitim Sistemi ile merkezi yönetim odaklı Türk Eğitim Sisteminin karşılaştırılmasını kapsamaktadır.

    Veri Kaynakları: Bu kapsamda Türk ve İngiliz Eğitim sistemlerinin amaçları, okulöncesi ve ilköğretim kademeleri arasındaki benzerlik ve farklılıklar araştırılmıştır.

    Ana Tartışma ve Sonuçlar: Araştırmada eğitim sistemlerinin amaç ve ilkeleri karşılaştırılırken tanımlayıcı yaklaşım, okulöncesi ve ilköğretim kurumlarını karşılaştırılırken ise değerlendirici yaklaşım kullanılmıştır.
    Anahtar Kelimeler: Karşılaştırmalı Eğitim, Türk Eğitim Sistemi, İngiliz Eğitim Sistemi
    Abstract

    Background: Every country has to improve their education system for adopting modern developments. For this development, they need to analyze education policy and improve their approach through education. Because of that, they need to investigate other countries education systems.

    Purpose of Study: This research examines Turkish Education System focused on centered administration and English Education System focused on local administration under the aim of that.

    Sources of Evidence: Under that research, aims of Turkish and English Education Systems and the differences and similarity of pre-school and elementary education are searched.

    Main Argument and Conclusions: To compare aims and principles of education systems definition method is used and evaluation method is used to compare pre-school and elementary education.
    Key Words: Comparative Education, Turkish Education System, English Education System
    1. GİRİŞ

    Eğitim, insanlığın doğuşundan beri daima olagelmiş ve insanın öğrenme yeteneği ve ihtiyacı ile başlamıştır. Günümüzde de uygarlık düzeyi ne olursa olsun her toplumda da süregelmektedir. Bu doğrultuda eğitim, yeni kuşakların, toplum yaşayışında yerlerini almak için hazırlanırken gereken bilgi, beceri ve anlayışlar elde etmelerine ve kişiliklerini geliştirmelerine yardım etmek etkinliği; süreç olarak eğitim, önceden saptanmış amaçlara göre insanların davranışlarında belli gelişmeler sağlamaya yarayan planlı etkiler dizgesidir (Oğuzkan, 1993, s.46).

    Eğitim tarihini incelediğimiz zaman her ülke kendi şartları ve ideolojisine uygun bir eğitim sistemi oluşturmuştur ve oluşturmaya devam etmektedir. Eğitim sistemi toplumun çözülmesine, bütünlüğüne ve gelişimine etki etmektedir. Bu etkiden olumlu yararlanabilmek için ülkeler eğitim ile ilgili sorunlarını, eğitimine etki eden faktörleri ve nedenlerini anlayabilmek ve eğitiminde bunları sağlayabilmek için başka ülkelerdeki eğitim sistemlerini, eğitim yöntemlerini ve uygulamalarını araştırmak durumundadır. Bunun yanında, insanların kültür anlayışını genişletebilmek, uluslar arası iletişimi ve anlayışı sağlayabilmek için de farklı ülkelerin eğitim sistemleri incelenmelidir (Korkmaz, 2005, s.1). Bu incelemenin yapıldığı eğitim dalı olarak karşımıza karşılaştırmalı eğitim çıkmaktadır.

    1.1. Karşılaştırmalı Eğitim

    Karşılaştırmalı eğitimin eğitim bilimi içerisine girdiği andan itibaren bu kavramı açıklamak üzere çeşitli yazar ve kurumlar tarafından birçok tanım ileri sürülmüştür. Bu tanımlardan bazıları;

    Browne ve Cramer karşılaştırmalı eğitim için kısa bir tanımlama yaparak, eğitim sorunlarının çözümlenmesi için farklı ülkelerdeki eğitim sistemlerini inceleyen bir alan şeklinde tanımlamıştır (Demirel, 2000, s.1). Yine bir başka kısa tanım genel anlamda iki ya da daha fazla eğitim çalışmalarının nasıl benzer ve nasıl farklı olduklarını bulmak için yapılan incelemedir (Thomas, 1990, s.1).

    Çeşitli ülkelerde eğitim ile olguları tahlil etmek suretiyle, ülkelerin kendi eğitim sorunlarına çözüm yolları ararken geniş bir bakış açısı içerisinde hareket etmesini sağlayan bir alandır (King, 1979, s.23).

    Karşılaştırmalı eğitim, toplumlarda mevcut eğitim problemlerini ve bu problemleri doğuran nedenleri, diğer toplumlarda ki benzer faktörlere değinerek saptayan, yorumlayan bir inceleme alanıdır (Lauwerys & Neff & Varış, 1979, s.5).

    Karşılaştırmalı Eğitim, farklı kültürler ve farklı ülkelerde, iki veya daha fazla eğitim sisteminin benzerlikleri ve farklılıklarını tanımlamaya yardım eden, benzer görünen olguları açıklayan ve insanları eğitme yolları hakkında yararlı teklifler getiren bir disiplindir (Türkoğlu, 1985, s.18).

    Eğitim sistemlerinin bazılarının niçin gelişmiş olduğunu ve bazılarının niçin geride kaldığını, bazı sistemlerin niçin siyasal ideolojilerin baskısı altında kaldığını, diğerlerinin nasıl özgürlük ve değişikliğe teşvik ettiğini keşfetmeye çalışan bir bilim dalıdır (Erdoğan, 2003, s.7).

    Yukarıda verilmiş olan tüm tanımlara bakıldığında karşılaştırmalı eğitimin, farklı uluslardaki eğitim sistemlerinin işleyişini ve bu işleyişin eğitime olan verimliliği ile eğitime etki eden faktörlerin ve bu faktörlerin eğitime yönelik olumlu ve olumsuz etkileri incelenerek ülkelerin kendi eğitim sistemlerini oluştururken ve eğitime ilişkin çözüm yolları ararken bu incelemeler ile sistemin ülke için en doğru, verimli ve kaliteli olması için yapılan bir alan olduğu söylenebilir.



    1.2. Amaç

    Bu araştırmada Türk ve İngiliz Eğitim Sistemlerinin Okul Öncesi ve İlköğretim sistemlerinin karşılıklı olarak incelenmesi amacıyla;



    • Türk ve İngiliz Eğitim Sistemlerinin amaçları nelerdir?

    • Türk ve İngiliz Eğitim Sistemlerinde okul öncesi eğitim sistemi nasıldır?

    • Türk ve İngiliz eğitim sistemlerinde ilköğretim Eğitim Sistemlerinin benzerlik ve farklılıkları nelerdir? sorularına cevap aranmıştır.

    1.3. Araştırmanın Önemi

    Her ülke kendi toplumunun sosyal, kültürel ve ekonomik gelişimi için eğitim sistemini farklı ülkelerdeki eğitim sistemleri ile karşılaştırarak irdelemektedir. Bunun sebebi; her ülke, toplumun çağdaş gelişimlere uyabilmesi için eğitim sistemini geliştirmek, eğitim politikasını tahlil etmek ve eğitime yönelik yaklaşımları geliştirmek durumundadır. Değişim ve gelişimin hızlı yaşandığı günümüzde bir ülkenin eğitim sisteminin çağa uydurulmasında diğer ülkelerin eğitim sistemlerinin sürekli incelenmesini gerekmektedir.

    Avrupa’nın en önemli ve gelişmiş ülkelerinden birisi olan, reformlarla sürekli kendini yenileyen ve değiştiren İngiliz eğitim sistemi ile Avrupa Birliğine üye olmaya çalışan, Cumhuriyetin kurulmasından itibaren tüm kurumlarını, bu arada eğitim kurumlarını da batı standartlarına ulaştırmak isteyen ve eğitim sistemini sürekli olarak bu doğrultuda geliştirmeye çalışan Türk Eğitim Sisteminin karşılaştırılmasında, Türk Eğitim Sisteminin yapısı ve konumu itibariyle yapılması gereken çalışmalar ile eğitim politikasının belirlenmesine katkıda bulunacağı için önemli bulunmaktadır. Böylece, Türk Eğitim Sisteminin geliştirilmesi ve etkiliği ile verimliliğinin arttırılmasına ve eğitim bilimleri alan yazını tarandığı zaman eksiklik olarak hemen karşımıza çıkan karşılaştırmalı eğitim çalışmaları ve özellikle İngiliz Eğitim Sistemini tanımamıza katkıda bulunacağı düşünülmektedir.

    1.4. Araştırmanın Sınırlıkları

    Araştırma Türk ve İngiliz literatüründe yayımlanmış kaynaklardan elde edilenlerle sınırlandırılmıştır.

    Araştırma Türk ve İngiliz Eğitim sistemlerinin amaç ve ilkeleri, okul öncesi, ilköğretim ve ortaöğretim sistemleri ile sınırlandırılmıştır.
    2. YÖNTEM

    Bu bölümde karşılaştırmalı eğitimde kullanılan yöntemler, karşılaştırmalı eğitimin amaçları ve yararları ile araştırmanın modeli, evreni, yöntemi ve veri toplama araçları ile ilgili konular açıklanmaktadır.



    2.1. Karşılaştırmalı Eğitim Alanında Kullanılan Yaklaşımlar

    Eğitim sistemlerinin karşılaştırılmasında kullanılan yaklaşımlar yatay, dikey, problem çözme, örnek olay ve tanımlayıcı yaklaşımları olmak üzere beşe ayrılmaktadır (Ültanır, 2000, s.24–27; Erdoğan, 2003, s.36–37; Türkoğlu, 1998, s.70; Lauwerys & Neff &Varış, 1979). Bunlar:



    Yatay Yaklaşım: Yatay yaklaşımda eğitim sistemlerindeki tüm boyutlar, o döneme ait tüm değişkenler bir araya getirilerek farklılıklar saptanmaya çalışılır. Sorunlar aynı döneme ait olduğu için çağdaştır, çözümlerde benzer olabilir. Burada söz konusu olan boyutları oluşturan unsurlardır.

    Dikey Yaklaşım: Bu yaklaşımda tarihsel gelişime bakılır. Tarihsel gelişim incelendiğinde sadece eğitim sistemine veya sadece programa tarih boyutu içerisinde bakılmamalıdır. Bunun nedeni ise o sistemi veya öğretim programını gerekli kılan tarihsel gelişimde yatan sosyal olguların olmasıdır. Bu nedenle tarihsel gelişim araştırılırken eğitim sistemlerini sosyal olgular ile birlikte karşılaştırmak gerekir. Kısacası dikey yaklaşımla tarihsel gelişim izlenir.

    Problem Çözme Yaklaşımı: Herhangi bir eğitim sisteminde seçilmiş bir soruna çözüm bulma amacıyla uygulanan yaklaşımdır. Bu yaklaşımda, eğitim maliyetleri, öğretmen statüleri, kadınların eğitim durumları, dil öğretim yöntemleri gibi sorunlar sistematik bir biçimde analiz edilir.

    Örnek Olay Yaklaşımı: Örnek olay yaklaşımında, bir ülkenin eğitim deneyimi incelenirken yorum ve karşılaştırma okuyucuya aittir. Örnek olay incelemelerinin sınırlı yanı, incelenen olayın toplumsal ya da tarihsel bütünlük içine yerleştirilmesinde yeterli olmamasıdır.

    Tanımlayıcı Yaklaşım: Tanımlayıcı yaklaşımda eğitim sistemleri incelenirken o eğitim sistemi ile ilgili dokümanların toplanması, gözlem ve benzerlik ile farklılıkların tanımlanarak gerçeklerin karşılaştırılmasıdır.

    2.2. Araştırmanın Yöntemi

    Türk ve İngiliz Eğitim Sistemlerinin karşılaştırıldığı bu araştırmada her iki eğitim sisteminin amaç ve ilkeleri incelenirken tanımlayıcı yaklaşım uygulanmıştır. Araştırmada her iki eğitim sisteminin ve bu eğitim sistemlerinin temellerinin ve kurumlarının incelenmesinde ve değerlendirilmesinde bütünüyle doküman incelemesinden yararlanıldığından diğer yaklaşımlar yerine uzman görüşleri doğrultusunda tanımlayıcı yaklaşım tercih sebebi olmuştur.



    2.3. Verilerin Toplanması ve Analizi

    Araştırmada veri toplama aracı olarak konu ile ilgili kişi ve kurumlar tarafından yazılmış yazılı kaynaklardan yararlanılmıştır. Ayrıca modern iletişim araçları ve internet ağı üzerinden sunulan veriler de bu araştırmada kullanılmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi ve karşılaştırma teknikleri kullanılmıştır. Merriam (1998) tarafından belirtildiği üzere; tüm nitel veri analizi işlemleri aslında içerik analizi anlamına gelmektedir. Çalışmadaki içerik analizi doküman içeriğindeki ilişkili veriler ile kategorilerin oluşturulmasını kapsamıştır. İçerik analizinin yanı sıra karşılaştırma veri analizi metodu da kullanılmıştır. Veriler daha önceden belirlenen ve araştırmanın amaçlarında belirtilen sorular doğrultusunda analiz edilmiştir. Benzerlik ve farklılıkların analizi ile yeni kategoriler oluşturulmuştur. İlgili literatürün gözden geçirilmesi sonucu  kategori ve konuların ortaya çıkarılması işlemi ile devam edilmiştir. Kişisel yargılara değinilerek sonuca ulaşılmıştır. Eğitim sistemlerinin incelenmesinde günümüz özellikleri üzerinde durulmaya çalışılarak araştırmanın güncelliğinin korunmasına dikkat edilmiştir.



    3. İNGİLİZ EĞİTİM SİSTEMİ

    3.1.Genel Durum

    Başkenti Londra olan İngiltere 130.422 km2’lik bir yüz ölçümüne sahiptir. İngiltere’nin yönetim şekli anayasal monarşidir. İngiltere’nin resmi dili İngilizce’dir ve resmi dini İngiliz Protestanlığı olmasına rağmen Katolik, Anglikan ve diğer dinlerde ülkede kullanılmaktadır (World Atlas, 2005; CIA, 2005).



    3.2. Eğitim Sisteminin Genel Durumu

    İngiltere’de eğitim 5 ile 16 yaş arası tüm çocuklar için zorunlu olup öğrenci ilgi ve ihtiyaçları ile yetenekleri ve kapasitelerine uygun olarak yapılmaktadır. Tüm öğrenciler zorunlu eğitim süresince ücretsiz eğitim hakkına sahiptir. Aynı zamanda zorunlu eğitim sonrası eğitim gören tüm kişiler 19 yaşına kadar ücretsiz eğitim hakkına sahiptir. Yükseköğretim kurumları ve kolejler ücretli olup öğrenim ücretleri burslar ya da kendilerince ödenmektedir (Dragin, 2000, s.101).

    Çocuklar, 5. yaşından gün aldıkları andan itibaren zorunlu eğitim yaşına girmiş olurlar. Çocuklar zorunlu eğitim yaşına girdikleri anda okula yeni dönemin başlamasıyla kayıt olurlar. 1918 yılına kadar zorunlu eğitim 14 yaşına kadar olup Eğitim Kanunu 1944 ile zorunlu eğitim yaşı 15’e çıkarılmış ve 1988’de zorunlu eğitim yaşı 16 olmuştur (HMSO, 2004; DfES, 2004).

    İngiltere’de okul eğitiminin altında yatan temel prensip dengeli ve geniş alanlı program ile çocukların yaşlarına, yeteneklerine ve ihtiyaçlarına ayrıca özel eğitim ihtiyaçları olan çocuklara eğitim vermektir. İngiltere’de 1996 yılındaki Eğitim Kanunu bölüm 351’de devletin ekonomik sorumluluğu altında olan tüm okullardan dengeli ve geniş alanlı program hazırlamayı, şu amaçlar altında istemektedir: (National Curriculum DFES, 1999)



    Eğitim kanunu ile Devlet Sekreteri (the Secretary of State), Eğitim ve İş Devlet Sekreteri (Secretary of State for Education and Employment), yerel otoriteler (local authorities), yönetim kurulu (governing body) ve başöğretmenlerden (headteacher), bu amaçlara Devlet Sekreteri sorumluluğunda bu aşamalara ulaşacak çerçeveyi gösteren ulusal program ile ulaşmaları istenmektedir.

    3.3. Okulların Faaliyetlerini Yürütmesi ve Yönetim Yıllık Raporları

    Okullar faaliyetlerini yürütmek üzere yıllık rapor hazırlamak zorundadır. İngiltere’de okulların yayınladığı prosedür çok kapsamlı olup şunları içermektedir: (DfES, 2004)



    • Okulun özellikleri ve değerleri üzerine rapor,

    • Kabul edilme, kayıt koşulları bilgileri,

    • Din eğitim ile ilgili bilgi ve ayrıntılar,

    Yıllık raporlar ise şunları kapsamaktadır:

    • Finansal rapor,

    • Özürlü öğrenciler için faaliyetler ve düzenlemeler bilgisi,

    • Okul güvenlik bilgisi,

    • Öğretmenlerin gelişimleri üzerine bilgi,

    • Teftiş planında yapılan başarı raporu,

    3.4. Okulların Akademik Yılı

    Okulların eğitim-öğretim yılı sonbahar, ilkbahar ve yaz dönemi olmak üzere üç döneme bölünmüştür Yaz döneminden sonra Temmuz ve Ağustos ayını kapsayan altı haftalık uzun dönemli yaz tatili; Paskalya ve Noel’de iki-üç hafta kadar kısa dönemli tatiller vardır. LEA1’lar bulundukları bölgelerdeki okulların döneme başlama tarihlerine karar verirler (Eurydice, 2004; DfES, 2004).



    3.5. Ulusal Program (National Curriculum)

    İngiltere eğitim sistemi ulusal program temelleri üzerine oturtulmuştur. Ulusal program, öğrencilerin öğrenmesi için açık, tam ve kanuni bir yetki veren ve devletçe hazırlanan bir programdır (National Curriculum, 2004). Ulusal Program eğitimin sosyal değerlere, toplumsal değerlere ve sosyal yapıya etki ederek bunları daha ileri konuma gelmelerinde bir araçtır. Burada önemli olan değerler (Moon, 2001, s.7; O’hear, 1993, s.17):



    • Kişilik (Ör: Kendine saygı duyma, kişisel disiplin)

    • İlişkiler (Ör: Diğer bireylere önem verme, saygı gösterme ve onlara karşı iyi niyetli olma)

    • Toplum (Ör: Bireyler arası sevgi, işbirliği)

    • Çevre (Ör: Gelecek nesiller için gerekli olan çevre ve doğa bırakmayı sorumluluk olarak kabul etme)

    Ulusal Programda dört ana amaç bulunmaktadır: (National Curriculum, DFEE, 1999)

    1. Hak Özgünlüğü; Her öğrencinin geçmişleri ne olursa olsun, ulusal programa dâhil olma hakları vardır. Irk, dil, din, cinsiyet ayrımı gözetmeksizin ulusal programa dâhildir.

    2. Standart Özgünlüğü; Tüm okullar ve öğrenciler aynı standartlar için ve aynı standartlara ulaşmak için çalışmalar yapmak durumundadır.

    3. Devamlılık ve Uygunluğu Sağlamak; Okullar arası ve okullar içerisinde öğrencilerin gelişmeleri ve ilerlemeleri sağlanmalıdır.

    4. Sosyal Algılamayı Sağlamak; Okullarda sosyal güven bilinçliği yaratılmalıdır.

    Programlar konusunda daha önceleri yerel düzeyde karar alınırken ulusal program ile merkezden kararlar alınmaya başlanmıştır. Ulusal program tüm devlet okullarında öğretilmek zorunluluğundadır. Ulusal programda yer alan derslerin aynen okutulması gereklidir.

    Ulusal Program, Key Stage adı verilen aşamalara göre hazırlanmıştır. Key Stage, öğrenci yaşlarına göre belirlenen sınıf düzeyleridir ve ulusal program bu Key Stageleri temel almaktadır. Ulusal program Key Stage 1, Key Stage 2, Key Stage 3 ve Key Stage 4 olmak üzere dört aşamada hazırlanmaktadır (Moon, 2001, s.9).

    Ulusal Programda belirtilen key stage kademeleri, öğrenci yaş ve okul yıl grupları tablo 1’de verilmiştir.

    Tablo 1

    Key Stagelerin Öğrenci Yaş ve Okul Yıl Grubuna Göre Dağılımı

    Aşamalar

    Öğrenci Yaş Grubu

    Okul Yıl Grubu

    Key Stage 1

     5–7

    1–2 

    Key Stage 2

     7–11

     3–6

    Key Stage 3

     11–14

     7–9

    Key Stage 4

     14–16

     10–11

    Kaynak: Moon, 2001, s.9

    Ulusal program belirtilen Key Stageleri ve Key Stagelerde okutulan on iki dersi hedef alarak oluşturulur. Matematik, İngilizce ve Fen okul programlarında uzun yıllardan beri yer alan ve önem verilen ana derslerdir. Bazı dersler ise, 2000 yılında okutulmaya başlanan yurttaşlık gibi, programa yeni katılmıştır ve son on sene içinde ise bazı dersler tek bir isim altında toplanmıştır. Örnek olarak; ev ekonomisi, maden işleri ve ağaç işleri birleştirilerek tasarım ve teknoloji adını almıştır. Ulusal Programlarda yer alan dersler şunlardır (National Curriculum, 1999):



    Ana Dersler (core subjects) Ara Dersler (non-core subjects)

    İngilizce Tasarım ve Teknoloji

    Matematik Bilgi ve İletişim Teknolojisi

    Fen Tarih

    Coğrafya

    Modern Yabancı Diller

    Sanat ve Tasarım

    Müzik


    Beden Eğitimi

    Yurttaşlık

    Okulların her dersin her Key Stage’de öğretim yapma zorunluluğu yoktur. Örneğin; Key Stage 1 ve Key Stage 2’de Yurttaşlık ve Modern Yabancı diller öğretimi gerekli görülmemektedir. Key Stage 4’de ise Ortaöğretim Genel Sertifikası (General Certificate of Secondary Education, GCSE) yılında, okulların ve öğrencilerin daha az sayıda dersi almasına karşılık Key Stage 3’de tüm derslerin okutulması zorunludur. Key Stage 4’de derslerin az olmasının sebebi Ulusal Programın GCSE ya da yeterlilik kazanmaya odaklanmasıdır. (National Curriculum, DFES ve DFEE, 1999)

    Ulusal programda her key stage sonunda öğrenciler ulusal testlere tabi tutulurlar. Bu ulusal testler İngilizce ve matematik alanlı olup key stage 4 sonunda ise sertifika ve ulusal yeterlilik veren sınavlar alınır.

    Ulusal programda yer alan ulusal testlerin dağılımı tablo 2’de görülmektedir.

    Tablo 2

    Ulusal programda yer alan ulusal testlerin yıllara göre dağılımı

    Yaş

    Stage

    Yıl

    Test

    3–4

    4–5


    Foundation







    5–6

    6–7


    Key Stage 1

    Yıl 1

    Yıl 2

    İngilizce ve Matematik alanlı ulusal testler


    7–8

    8–9


    9–10

    10–11


    Key Stage 2

    Yıl 3

    Yıl 4


    Yıl 5

    Yıl 6


    İngilizce, Fen ve Matematik Alanında Ulusal Testler



    11–12

    12–13


    13–14

    Key Stage 3

    Yıl 7

    Yıl 8


    Yıl 9

    İngilizce, Fen ve Matematik Alanında Ulusal Testler



    14–15

    15–16


    Key Stage 4

    Yıl 10

    Yıl 11


    Bazı öğrenciler GCSE2 alırlar

    Öğrencilerin çoğu GCSE, GNVQ3 ya da diğer ulusal yeterlilikleri alırlar



    (Kaynak: http://www.parentcentre.gov.uk/linkAttachements/ACF113.gif)

    Tabloda da görüldüğü üzere öğrenciler her key stage sonunda ulusal testlerle değerlendirilip bilgi birikimleri ölçülüp bir sonraki key stage hazırlanmaktadır. Ulusal testler ülke çapında yapılan genel testler olup her öğrenci aynı şekilde ve koşullarda değerlendirilmektedir. Öğrenciler tek tip sınav tipiyle değerlendirilerek genel başarı durumları ölçülmektedir.

    İngiliz eğitiminde ulusal programa ihtiyaç duyulmasının altında yatan birtakım nedenler bulunmaktadır. Ulusal programa ihtiyaç duyulmanın politik ve eğitimsel yönü ve nedenleri şöyledir: (Moon, 2001, s.16)


    • Okullar arası farlılıklar

    • Koşulların eşitsizliği

    • İletişimi geliştirme

    • İlerleme ve süreklilik

    • Bireysel başarı

    • Standartları yükseltme

    Bu nedenlere bakıldığında okullar arasındaki farklılıklar göz önüne alınmış ve her okulun aynı imkânlara sahip olamayacağı, aynı koşullar altında eğitim veremeyeceği göz önünde bulundurulmuştur. İletişimi geliştirme ile okul-aile işbirliği ve iletişimin süreklilik kazanması gerekliliği, ilerleme ve süreklilik ile ilköğretim ve ortaöğretim arasındaki iletişimin sağlanması ve eğitime yön verici niteliğin oluşturulması, bireysel başarının sağlanması ve eğitim standartlarının sürekli yükseltilmesi ulusal programın ihtiyaç nedenlerini oluşturmaktadır.

    Ulusal programa duyulan ihtiyaç nedenlerine bakıldığında eğitim sistemi içinde yer alan olumsuz etmenlerin eğitime en az etki yapmasının sağlanması olduğu görülmektedir. Okullar arası farklılıkların olduğu göz önünde bulundurularak bunun eğitime olumsuz yönde yansıması göz önünde bulundurulmuş, her okulda gerekli koşulların aynı olmaması değerlendirilmiş, eğitimde iletişimin önemli yer alması göz önünde bulundurulmuş ve bireysel başarılara önem verilmiştir.



    3.6. Ulusal Programın (National Curriculum) Yapısı

    Her ders ve her key stage için programda nelerin öğrencilere öğretileceği ve öğrencilerin gösterecekleri performanslara ilişkin hedefler belirlenmiştir. Bu hedefler ulusal programda belli öğelerle belirtilmiş olup programda yer alan öğeler şunlardır:



    Çalışma Programları

    Eğitim ve Çalışma Birimi (Department for Education and Employment, DFEE) ve Yeterlilik ve Program Otoritelileri (Qualifications and Curriculum Authority, QCA) tarafından çalışma programlarının çerçevesi yayımlanmaktadır. Çalışma programları öğrencilerinin bilgi, beceri ve anlama yeteneklerinin gelişmesini sağlayacak her Key Stage düzeyine göre hazırlanmış programdır (Moon, 2001) .Çalışma programları ile her key stagede öğrencilere nelerin öğretilmesi gerektiği belirlenir ve okul programlarının organize edilmesine ışık tutar (National Curriculum, DFEE 1999).

    Okul programları hazırlanırken ulusal programdaki ilkeler esas alınarak okulun öğrencilere sunacağı program taslağı hazırlanır.

    Ulaşılacak Hedefler ve Seviye Belirleme

    Öğrencilerden her Key Stage sonunda ulaşmaları beklenen hedefler vardır. Ulusal program, öğrencilere bilgi, beceri ve anlama yeteneği kazandıracak tüm derslere ilişkin amaçları belirlemiştir. Her Key Stage sonunda QCA’nın yıllık kitapçıklarına göre öğretmen, her öğrencinin değerlendirmesini yapar. Bu değerlendirme sonunda ise öğrencilerin seviye belirlenmesi yapılmaktadır (Moon, 2001). Ulaşılacak hedefler farklı becerilere sahip olan öğrencilerin her key stage sonunda bilgi, beceri ve anlama alanlarında sahip olması gereken hedefleri belirlemektedir (National Curriculum, DFEE 1999).



    İş Planı

    Ulusal program, okul programlarının hazırlanmasında çerçeve oluşturur. Ulusal program ile öğretmenlere kendi öğretim yöntemlerini seçme ve konuları belirleme yetkisi verilmiştir. Öğretmenlerin işleyecekleri ve yapacaklarını belirten plan iş planıdır. Ulusal program, iş planları ile ilgili örnekler içermektedir (Moon, 2001, s.13)

    Ulusal program, öğretilecek programa bir çerçeve oluşturacak genel çizgileri belirlemektedir. Programın içeriği ise öğretmenlere ve öğrenci ilgi ve ihtiyaçlarına göre şekillendirilmektedir. Öğretmene konuları ve yöntemleri seçme özgürlüğü verilmiştir.

    3.7. Okul Programı ve Ulusal Program

    Okullar ulusal programa bağlı kalarak kendi programlarını hazırlamaktadır. Okul programları ulusal programdan da öte bir işlev kazanarak öğrencilerine ulusal programda yer alan hedeflere ulaşmayı sağlayıcı bir araçtır. Bununla birlikte ulusal programda yer almayan bazı dersler (din eğitimi, cinsel eğitim) okul programlarında yer alarak bu derslerin öğrencilere verilmesi ailelerinin tercihine bırakılmıştır (Moon, 2001, s.14–15).

    Ulusal programa göre okul öğrenme fırsatlarını tüm alanlarda program ile öğrencilere sunmalıdır. Öğrencilerin ruhsal, entelektüel, sosyal ve kültürel gelişmeleri okul programı ile sağlanmalıdır. Örnek olarak öğrencilerin kültürlerine, farklı kültüre, farklı kültürden bireylere saygı duymayı okul öğrencilerine kazandırmalıdır. Bunların nasıl kazandırılacağı okulun ve öğretmenlerin seçimine kalmıştır. Ayrıca tüm liselerde öğrencilere kariyer eğitiminin sağlanması zorunludur ve tüm okulların öğrencilerde kişisel, sosyal ve sağlık eğitiminin ilerletmesi sağlanmalıdır. Bu alanlarda ulusal programın sunduğu öneriler ya da amaçlar, planlar yoktur. Fakat ulusal program okul ve öğretmenlerden bu alanlardaki eğitimi vermelerini istemektedir (Moon, 2001, s.14–15).

    2000 yılından itibaren Ulusal Program, farklı derslere ilişkin öğretim yöntemlerinin geliştirilmesi üzerinde durmuştur. Ulusal Program, okul programları için 6 temel becerinin ve 5 düşünme becerisinin geliştirilmesi ve kazandırılmasını önemini vurgulamaktadır. Bu temel beceriler şunlardır: (DFEE,1999, s.20–22)


      1   2   3






        Ana sayfa


    Türk ve İngiliz Eğitim Sistemlerinin

    Indir 199.24 Kb.