bilgiz.org

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından

  • 2.3- Seyreltme oranının kontrol edilmesi
  • 2.4- Kısmi akış şartlarının kontrol edilmesi
  • 2.6 Kısmi akış seyreltme sistemleri için ilave kalibrasyon şartları 2.6.1 Periyodik kalibrasyon
  • 2.6.2 Karbon akış kontrolü
  • 2.6.3 Deney öncesi kontrol
  • 2.6.4 Dönüşüm süresinin tespit edilmesi
  • 3 CVS sisteminin kalibrasyonu
  • 3.4 Ses altı venturinin (SSV) kalibrasyonu
  • Ek III İlave 3 VERİ DEĞERLENDİRMESİ VE HESAPLAMALARI Veri değerlendirmesi ve hesaplamaları - NRSC deneyi 1.1- Gaz emisyonları bilgilerinin değerlendirilmesi
  • 1.2 Parçacık emisyonları
  • 1.3- Gaz emisyonlarının hesaplanması
  • 1.3.2 Kuru/ıslak düzeltmesi
  • 1.3.4 Emisyon kütle akış debilerinin hesaplanması



  • Sayfa9/27
    Tarih13.10.2017
    Büyüklüğü3.19 Mb.

    Indir 3.19 Mb.
    1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   27

    2- PARÇACIK ÖLÇME SİSTEMİNİN KALİBRASYONU
    2.1- Giriş

    Her bir aksam, bu standardın doğruluk şartlarını yerine getirmek için gerekli sıklıkta kalibre edilmelidir. Kullanılacak kalibrasyon yöntemi, Ek III, İlave 1, madde 1.5 ve Ek V’de belirtilen aksamlar için bu İlavenin madde 2’sinde açıklanmıştır.


    2.2 Gaz akış ölçerlerin veya akış ölçme cihazlarının kalibrasyonu, ulusal ve/veya uluslararası gaz standardlarına göre izlenebilir olmalıdır.
    Ölçülen değerin azami hatası, okunan değerin ± % 2’si içinde olmalıdır. Doğrudan ölçülmeyip, diferansiyel akış ölçmesi ile tespit edilen numune akışının (GSE) doğruluğu, kısmi akış seyreltme sistemleri için özel bir öneme sahiptir:
    GSE = GTOTW - GDILW
    Bu durumda, GTOTW ve GDILW için ± % 2’lik bir hassasiyet, GSE.’nin kabul edilebilir doğruluklarını sağlamak için yeterli değildir. Gaz akışı, diferansiyel akış ölçülmesi ile tespit ediliyorsa, farkın azami hatası, seyreltme oranı 15’ten küçük olduğunda GSE’nin doğruluğu ± % 5 içinde kalacak şekilde olmalıdır. Bu, her bir cihazın hatalarının kare kök ortalamalarının kare kökünü (rms) almak suretiyle hesaplanabilir.”
    2.3- Seyreltme oranının kontrol edilmesi

    EGA olmadan, parçacık numune alma sistemleri kullanıldığında (Ek V, madde 1.2.1.1), seyreltme oranı, yeni bir motorun takılmasında, motor çalıştırılarak ve çiğ ve seyreltme egzozunda CO2 veya NOx derişim ölçümleri kullanılarak kontrol edilmelidir.


    Ölçülen seyreltme oranı, CO2 veya NOx derişim ölçümlerinden alınan hesaplanmış seyreltme oranının ± % 10’u içinde olmalıdır.
    2.4- Kısmi akış şartlarının kontrol edilmesi

    Egzoz gazı hızının aralığı ve basınç değişimleri kontrol edilmeli ve uygulanabilirse, Ek V, madde 1.2.1.1 EP’in şartlarına uygun olarak ayarlanmalıdır.


    2.5- Kalibrasyon aralıkları

    Akış ölçme aletlerinin kalibrasyonu en az her üç ayda veya kalibrasyona etki edebilen sistemde değişiklik yapıldığında kalibre edilmelidir.




    2.6 Kısmi akış seyreltme sistemleri için ilave kalibrasyon şartları
    2.6.1 Periyodik kalibrasyon

    Numune gaz akışı diferansiyel akış ölçmesi ile tespit ediliyorsa, akış ölçer veya akış ölçme cihazları, kanal içindeki sonda akışı (GSE) İlave 1, Madde 2.4’ün şartlarını yerine getirecek şekilde aşağıdaki işlemlerden biriyle kalibre edilmelidir:


    GDILW için akış ölçer, GTOTW için akış metreye seri bağlanır ve iki akış ölçer arasındaki fark, deney sırasında kullanılan en düşük GDILW değeri ile deney sırasında kullanılan GTOTW değeri arasında eşit olarak aralıklandırılmış akış değerli en az beş ayar noktasında kalibre edilmelidir. Seyreltme kanalı baypas edilebilir.
    Kalibre edilmiş bir kütle akış cihazı, GTOTW için akış ölçere seri bağlanır ve doğruluk deneyde kullanılan değer için kontrol edilmelidir. Sonra, kalibre edilmiş kütle akış cihazı GDILW için akış ölçere seri bağlanır ve doğruluk deney sırasında kullanılan GTOTW ‘ye göreceli olarak 3 ile 50 arasında seyreltme oranına karşılık gelen en az beş ayar için kontrol edilir.
    TT aktarma borusu, egzozdan bağlantısı kesilir ve qmp’yi ölçmek için uygun aralığa sahip kalibre edilmiş bir akış ölçme cihazı aktarma borusuna bağlanır. Sonra, GTOTW deney sırasında kullanılan değere ayarlanır ve GDILW 3 ile 50 arasında seyreltme oranına (q) karşılık gelen en az beş değere sırayla ayarlanır. Alternatif olarak, kanalı baypas eden, ancak fiili deneyde olduğu gibi karşılık gelen ölçü cihazlarından toplam ve seyreltme hava akışının geçtiği özel bir kalibrasyon akış yolu sağlanabilir.
    İzleyici bir gaz, TT egzoz aktarma borusuna beslenir. Bu izleyici gaz, CO2 veya NOx gibi egzoz gazının bir bileşeni olabilir. İzleyici gaz bileşeni, kanal içinde seyreltildikten sonra ölçülür. Bu, 3 ile 50 arasında beş seyreltme oranı için yapılmalıdır. Numune akışının doğruluğu, (q) seyreltme paydasından (ration) tespit edilmelidir:


    Gaz analizörlerinin doğruluklarının, GSE’nin doğruluğunu sağlayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.
    2.6.2 Karbon akış kontrolü

    Gerçek egzoz kullanan karbon akış kontrolü, ölçme ve kontrol sorunlarını belirlemek ve kısmi akış sisteminin uygun çalışmasını doğrulamak için tavsiye edilir. Karbon akış kontrolü, en azından yeni motor yerleştirildiği veya deney odası yapısında önemli bir değişikliğin olduğu her seferde yapılmalıdır.


    Motor, % 5 veya daha fazla CO2 üreten tepe tork yükünde veya devrinde veya başka bir kararlı durum modunda çalışmalıdır. Kısmi akış numune alma sistemi yaklaşık 15’e 1 seyreltme faktörü ile çalışmalıdır.
    2.6.3 Deney öncesi kontrol

    Deney öncesi kontrol, deneye başlamadan önce iki saat içinde aşağıdaki şekilde yapılmalıdır:


    Akış ölçerlerin doğruluğu, deney sırasında kullanılan GTOTW değeri için 5 ile 15 arasındaki seyreltme oranlarına karşılık gelen GDILW değerlerini içeren en az iki noktada kalibrasyon için kullanıldığı gibi aynı yöntemle kontrol edilmelidir.
    Akış ölçer kalibrasyonunun daha uzun süreyle kararlı olduğu yukarıda açıklanan kalibrasyon işlemi, kayıtlar ile gösterilebiliyorsa, deney öncesi kontrol yapılmayabilir.
    2.6.4 Dönüşüm süresinin tespit edilmesi

    Dönüşüm süresi değerlendirmesi için sistem ayarları deney çalışmasının ölçülmesi esnasında olduğu gibi tam olarak aynı olmalıdır. Dönüşüm süresi, aşağıdaki yöntemle tespit edilmelidir:

    Sonda akışı için uygun ölçme aralığına sahip bağımsız bir referans akış ölçer, sondayla seri bağlı ve sondaya sıkıca bağlı olacak şekilde yerleştirilmelidir. Bu akış ölçer, kısmi akış seyreltme sisteminin dinamik performansını etkilememesi için yeterince düşük akış kısıtlaması ile birlikte, tepki süresi ölçmesinde kullanılan akış kademesi ebadı için 100 ms’den daha az dönüşüm süresine sahip ve iyi mühendislik uygulamasına uygun olmalıdır.
    Kısmi akış seyreltme sisteminin egzoz akış (veya egzoz akışı hesaplanıyor ise hava akışı) girişinde, düşük akıştan tam ölçeğin en az % 90’ına kadar bir kademe değişikliği yapılmalıdır. Kademe değişiklik tetiği gerçek deneyde ileri bakışlı (look-ahead) kontrolü çalıştırmak için kullanılanla aynı olmalıdır. Egzoz akış kademe uyarıcısı ve akış ölçer tepkisi en az 10 Hz numune hızında kaydedilmelidir.
    Bu verilerden, kısmi akış seyreltme sistemi için kademe uyarıcısının başlangıcından akış ölçerin % 50’lik noktasına kadar geçen süre olan dönüşüm süresi tespit edilmelidir. Benzer biçimde, kısmi akış seyreltme sisteminin GSE sinyalinin dönüşüm süresi ve egzoz akış ölçerin GEXHW sinyalinin dönüşüm süresi tespit edilmelidir. Bu sinyaller, her bir deneyden sonra yapılan regresyon kontrollerinde kullanılır (İlave 1, Madde 2.4).
    Hesaplama, en az beş yükselme ve düşüş uyarıcısı için tekrarlanmalı ve sonuçların ortalaması alınmalıdır. Referans akış ölçerin iç dönüşüm süresi (< 100 milisaniye - ms) bu değerden çıkarılmalıdır. Bu süre, İlave 1, Madde 2.4’e uygun olarak uygulanan kısmi akış sisteminin “ileri bakış (look-ahead)” değeridir.”
    3 CVS sisteminin kalibrasyonu
    3.1 - Genel
    CVS sistemi, çalışma şartlarını değiştirmek için doğru bir akış ölçer ve aletler kullanılarak kalibre edilmelidir. Sistemden geçen akış, farklı akış çalışma ayarlarında ölçülmeli ve sistemin kontrol parametreleri ölçülmeli ve akış ile ilişkilendirilmelidir.

    Çeşitli akış ölçer tipleri kullanılabilir, örneğin, kalibre edilmiş venturi, kalibre edilmiş laminer akış ölçer, kalibre edilmiş türbin ölçer.
    3.2 - Pozitif deplasman (pozitif süpürme) pompasının (PDP) kalibrasyonu

    Pompa ile ilgili bütün parametreler, pompa ile seri olarak bağlanan kalibrasyon venturisi ile ilgili parametrelerle eş zamanlı olarak ölçülmelidir. Hesaplanan debi (pompa girişinde, mutlak basınçta ve sıcaklıkta m3/min olarak) pompa parametrelerinin özel birleşim değeri olan ilişki fonksiyonuna karşı grafiği çizilmelidir. Düzeltme pompa akışı ve ilişki fonksiyonu ile ilgili olan doğrusal eşitlik tespit edilmelidir. CVS çoklu devirli tahrike sahipse, kullanılan her bir aralık için kalibrasyon yapılmalıdır.


    Sıcaklık kararlılığı, kalibrasyon süresince muhafaza edilmelidir.
    Kalibrasyon venturisi ile CVS pompası arasındaki bütün bağlantılar ve borulardaki sızıntılar en düşük akış noktasının (en yüksek kısıtlama ve en düşük PDP devir noktası) % 0,3’ünden daha düşük olması sağlanmalıdır.
    3.2.1 Veri analizi

    Her bir kısıtlama ayarında (asgari 6 ayarlama) hava debisi (Qs), imalatçının önerdiği yöntem kullanılarak, akış ölçer verisinden elde edilen standard m3/min cinsinden hesaplanmalıdır. Sonra hava debisi, mutlak pompa giriş sıcaklığında ve basıncında m3/devir cinsinden pompa akışına (Vo) aşağıdaki şekilde dönüştürülmelidir:





    Burada;

    Qs : Standard şartlarda (101,3 kPa, 273 K) hava debisi (m3/s),

    T : Pompa girişindeki sıcaklık (K),

    PA : Pompa girişinde ( pB - p1) mutlak basınç (kPa),

    n : Pompa devridir (devir/s).
    Pompadaki basınç değişimleri ile pompa kayma hızı arasındaki etkileşimi hesaba katmak için pompa devri, pompa girişinden pompa çıkışına kadar basınç farkı ve mutlak pompa çıkış basıncı arasındaki ilişki fonksiyonu (X0) aşağıda belirtildiği şekilde hesaplanmalıdır:

    Burada;


    pp : Pompa girişinden pompa çıkışına kadar basınç farkı (kPa),

    pA : Pompa çıkışında mutlak çıkış basıncıdır (kPa).


    Kalibrasyon eşitliğini oluşturmak için aşağıdaki şekilde doğrusal en küçük kareler uyarlaması yapılmalıdır:
    V0 = D0 – m x (X0)
    Regresyon doğrularını açıklayan D0 ve m, sırasıyla kesişme ve eğim sabitleridir.

    Çoklu devirli CVS sistemlerinde, farklı pompa akış aralıkları için oluşturulan kalibrasyon eğrileri yaklaşık olarak paralel olmalı ve kesişme değerleri (D0 ) pompa akış aralığı azalırken artmalıdır.


    Eşitlikten hesaplanan değerler, V0 ölçülen değerin ± % 0,5 içinde olmalıdır. (m)’nin değerleri, bir pompadan diğerine değişecektir. Zamanla parçacık akışı (m) için en düşük değerlerin yansıması olarak pompa kaymasının azalmasına neden olacaktır. Bu nedenle, ana bakımdan sonra pompa çalıştırıldığında ve toplam sistem doğrulaması (Madde 3.5) kayma hızında bir değişiklik gösterdiğinde kalibrasyon yapılmalıdır.


    3.3 Kritik akış venturisinin (CVF) kalibrasyonu

    CVF’nin kalibrasyonu, kritik venturi için akış eşitliğine göredir. Gaz akışı, aşağıdaki eşitlikte gösterildiği gibi giriş basıncının ve sıcaklığının bir fonksiyonudur.


    Burada;


    Kv : Kalibrasyon katsayısı,

    pA : Venturi girişinde mutlak basınç (kPa),

    T : Venturi girişinde sıcaklıktır (K).
    3.3.1 Veri analizi

    Her bir kısıtlama ayarında (asgari 8 ayarlama) hava debisi (Qs), imalatçının önerdiği yöntem kullanılarak, akış ölçer verisinden elde edilen standard m3/min cinsinden hesaplanmalıdır. Kalibrasyon katsayısı, her bir ayarlama için kalibrasyon verilerinden aşağıdaki gibi hesaplanmalıdır.


    Burada;


    Qs : Standard şartlarda (101,3 kPa, 273 K) hava debisi (m3/s),

    T : Venturi girişindeki sıcaklık (K),

    pA : Venturi girişinde mutlak basınçtır (kPa).
    Kritik akış aralığını tespit etmek için, Kv, venturi giriş basıncının bir fonksiyonu olarak grafiği çizilmelidir. Kritik (jikleli) akış için Kv göreceli olarak sabit bir değere sahip olacaktır. Basınç azalırken (vakum artarken), venturi jiklesi açık (unchoked) konmda olur ve CFV’nin müsaade edilebilen aralığı dışında çalıştırıldığını gösteren Kv azalır.
    Kritik akış bölgesinde asgari sekiz nokta için, ortalama Kv ve standard sapma hesaplanmalıdır. Standard sapma ortalama Kv’nin ± % 0,3’ünü aşmamalıdır.


    3.4 Ses altı venturinin (SSV) kalibrasyonu

    SSV’nin kalibrasyonu, ses altı venturi için akış eşitliğine göredir. Gaz akışı, aşağıda gösterildiği gibi giriş basıncı ve sıcaklığı ile SSV girişi ile boğazı arasındaki basınç düşüşünün bir fonksiyonudur:




    Burada;
    A0 = Sabitlerin ve birim dönüştürmelerinin toplamı,


    = 0,006111 SI birimleri cinsinden


    d : SSV boğazının çapı (m),

    Cd : SSV’nin boşaltma katsayısı,

    PA : Venturi girişinde mutlak basınç (kPa),

    T : Venturi girişindeki sıcaklıktır (K).
    rp : SSV boğazının statik mutlak basınçlı girişe oranı = ,

    β : SSV boğazı çapının giriş borusu iç çapına oranı (d) =’dir.




    3.4.1 Veri analizi

    Her bir akış ayarında (asgari 16 ayarlama) hava debisi (QSSV), imalatçı tarafından önerilen yöntem kullanılarak akış ölçerden standard m3/min olarak hesaplanmalıdır. Boşaltma katsayısı her bir ayarlama için aşağıdaki gibi kalibrasyon verilerinden hesaplanmalıdır:



    Burada;

    QSSV : Standard şartlarda (101,3 kPa, 273 K) hava debisi (m3/s),

    T : Venturi girişindeki sıcaklık (K),

    D : SSV boğazının çapı (m),

    rp : SSV boğazının statik mutlak giriş basıncına oranı = 1-,

    rD : SSV boğazı çapı d’nin giriş borusu iç çapına oranı = ’dir
    Ses altı akış aralığını tespit etmek için SSV kelebeğinde Reynolds sayısının bir fonksiyonu olarak Cd’nin grafiği çizilmelidir. SSV kelebeğindeki Re aşağıdaki eşitlik ile hesaplanır:

    Burada;


    A1 : Sabitler ve birim dönüşümleri topluluğu,
    =,


    QSSV : Standard şartlarda (101,3 kPa, 273 K) hava debisi (m3/s),

    d : SSV boğazının çapı m,

    μ : Aşağıdaki eşitlikle hesaplanan gazın mutlak ve dinamik viskozitesidir:
    kg/m-s
    Burada;

    b : Amprik sabite = ,

    S : Amprik sabite = 110,4 K’dir.
    QSSV, Re eşitliği ile ilgili bir giriş olduğundan hesaplamalar kalibrasyon venturisinin QSSV veya Cd için başlangıç tahmini ile başlamalı ve QSSV yakınsayana kadar tekrarlanmalıdır. Yakınsama yöntemi, % 0,1’lik veya daha iyi doğrulukta olmalıdır.
    Ses altı akış bölgesindeki asgari onaltı nokta için, kalibrasyon eğrisine uygun eşitlik sonucundan Cd’nin hesaplanan değerleri, her bir kalibrasyon noktası için ölçülen Cd’nin ± % 0,5’i içinde olmalıdır.
    3.5 Toplam sistem doğrulaması

    CVS numune alma sisteminin ve analitik sistemin toplam doğrulaması, normal biçimde çalıştırılırken, kütlesi bilinen kirletici gazın sistem içerisine dahil edilmesiyle tespit edilmelidir. Kirletici analiz edilir ve HC için 0,000479 faktörü yerine 0,000472’lik bir faktör kullanıldığı propan durumu hariç, Ek III, İlave 3, Madde 2.4.1’e göre kirletici kütlesi hesaplanır. Aşağıdaki iki teknikten biri kullanılmalıdır:


    3.5.1 Kritik akış orifisi ile ölçme

    Bilinen miktarda saf gaz (karbon monoksit veya propan), kalibre edilmiş kritik orifis vasıtasıyla CVS sistemine beslenmelidir. Giriş basıncı yeterince yüksekse, kritik akış orifisi vasıtasıyla ayarlanan debisi orifis çıkış basıncından ( kritik akıştan) bağımsızdır. CVS sistemi, yaklaşık 5 dakika ila 10 dakika süreyle normal egzoz emisyon deneyinde olduğu gibi çalıştırılmalıdır. Gaz numunesi, genellikle kullanılan donanım (numune alma veya entegre edici yöntem) ile analiz edilmeli ve gaz kütlesi hesaplanmalıdır. Böylece, tespit edilen kütle, bilinen enjekte edilmiş gaz kütlesinin ± % 3’ü içinde olmalıdır.


    3.5.2 Gravimetrik teknik vasıtasıyla ölçme

    Propan ile doldurulmuş küçük bir silindirin ağırlığı, ± % 0,1 gram doğrulukta tespit edilmelidir. Karbon monoksit veya propan sisteme enjekte edilirken, CVS sistemi normal emisyon deneyinde olduğu gibi yaklaşık 5 dakika ila 10 dakika süreyle çalıştırılmalıdır.


    Boşaltılan saf gazın miktarı, farklı tartım vasıtasıyla tespit edilmelidir. Gaz numunesi, genellikle kullanılan donanım (numune alma torbası veya entegre edici yöntem) ile analiz edilmeli ve gaz kütlesi hesaplanmalıdır. Böylece, tespit edilen kütle bilinen enjekte edilmiş gaz kütlesinin ± % 3’ü içinde olmalıdır.

    Ek III İlave 3
    VERİ DEĞERLENDİRMESİ VE HESAPLAMALARI
    Veri değerlendirmesi ve hesaplamaları - NRSC deneyi
    1.1- Gaz emisyonları bilgilerinin değerlendirilmesi

    Gaz emisyonlarının değerlendirilmesi için, her bir moda ait en son 60 saniyelik kart okumasının ortalaması alınmalı ve karbon denge yöntemi kullanılırsa, HC, CO, NOx ve CO2’in ortalama derişimleri (conc) her bir mod süresince ortalama kart okumalarından ve uygun kalibrasyon bilgilerinden tespit edilmelidir. Eşdeğer bir bilgi edinimi sağlarsa, farklı bir kayıt tipi kullanılabilir.


    Ortalama zemin derişimleri (concd), seyreltme havasının torba okumalarından veya sürekli (torbasız) zemin okumalarından ve uygun kalibrasyon bilgilerinden tespit edilebilir.
    1.2 Parçacık emisyonları

    Parçacıkların değerlendirilmesinde, filtrelerden geçen toplam numune kütleleri (MSAM, i) her bir mod için kaydedilmelidir. Filtreler, tartım odasına geri götürülmeli ve en az bir saat, ancak 80 saatten fazla olmayan süreyle şartlandırılmalı ve sonra tartılmalıdır. Filtrelerin brüt ağırlığı kaydedilmeli ve dara ağırlığı (Ek III, Madde 3.1) çıkarılmalıdır. Parçacık kütlesi (tekli filtre yöntemi için Mf, çoklu filtre yöntemi için Mf,i) esas ve yedek filtreler üzerinde toplanan parçacık kütlelerinin toplamıdır. Ortam düzeltmesi uygulanacaksa, filtrelerden geçen seyreltme havası kütlesi (MDIL) ve parçacık kütlesi (Md) kaydedilmelidir. Birden fazla ölçme yapıldıysa, her bir tekli ölçme için Md/MDIL bölümü hesaplanmalı ve değerlerin ortalaması alınmalıdır.


    1.3- Gaz emisyonlarının hesaplanması

    Sonuç olarak, raporlanan deney sonuçları aşağıdaki basamaklardan elde edilmelidir:


    1.3.1 Egzoz gazı akışının tespiti

    Egzoz gazı debisi (GEXHW ) her bir mod için Ek III, İlave 1, Madde 1.2.1 ila Madde 1.2.3’e göre tespit edilmelidir. Tam akış seyreltme sistemi kullanıldığında, toplam seyreltik egzoz gazı debisi (GTOTW) her bir mod için Ek III, İlave 1, Madde 1.2.4’e göre tespit edilmelidir.


    1.3.2 Kuru/ıslak düzeltmesi

    Kuru/ıslak düzeltmesi (GEXHW), her bir mod için Ek III, İlave 1, Madde 1.2.1 ila Madde 1.2.3’e göre tespit edilmelidir. GEXHW uygulandığında, ölçülen derişim, halihazırda ıslak esasa göre ölçülmemişse, aşağıdaki eşitliğe göre ıslak esasa dönüştürülmelidir.


    concwet = kW × concdry)
    Çiğ egzoz gazı için:


    Seyreltilmiş gaz için:



    veya

    Seyreltme havası için:


    Kwd = 1- Kw1



    Giriş havası için (seyreltme havasından farklı ise):

    KWa = 1 – KW2





    Burada;

    Ha : Giriş havasının mutlak nemi (kuru havanın kg’ı başına g (gram) su),

    Hd : Seyreltme havasının mutlak nemi (kuru havanın kg’ı başına g su),

    Rd : Seyreltme havasının bağıl nemi (%),

    Ra : Giriş havasının bağıl nemi (%),

    pd : Seyreltme havasının doygun buhar basıncı (kPa),

    pa : Giriş havasının doygun buhar basıncı (kPa),

    pB : Toplam atmosfer basıncıdır (kPa).


    Not - Ha ve Hd, genellikle kabul edilen eşitlik kullanılarak, yukarıda açıklandığı gibi, bağıl nem ölçmesinden veya çiğlenme noktası ölçmesinden, buhar basıncı ölçmesinden ve/veya kuru/ıslak ampül ölçmesinden elde edilebilir.
    1.3.3 NOx için nem düzeltmesi

    NOx emisyonu ortam hava şartlarına bağlı olduğundan, NOx derişimi aşağıdaki eşitlikte verilen KH faktörleri ile ortam hava sıcaklığı ve nemi için düzeltilmelidir.




    Burada;


    Ta : Giriş havasının sıcaklığı (K),

    Ha : Giriş havasının nemi (kuru havanın kg’ı başına g su):


    Burada;


    Ra : Giriş havasının bağıl nemi (%),

    pa : Giriş havasının doygun buhar basıncı (kPa),

    pB : Toplam atmosfer basıncıdır (kPa).
    Not - Ha, genellikle kabul edilen eşitlik kullanılarak, bağıl nem ölçmesinden, çiğlenme noktası ölçmesinden, buhar basıncı ölçmesinden veya kuru/ıslak ampül ölçmesinden elde edilebilir.


    1.3.4 Emisyon kütle akış debilerinin hesaplanması

    Her bir mod için emisyon kütle akış debileri, aşağıdaki şekilde hesaplanmalıdır:


    (a) Çiğ egzoz gazı için 1)
    Gas mass = u × conc × GEXHW
    (b) Seyreltik egzoz gazı için 1)
    Gas mass = u × conc × GTOTW
    Burada, düzeltilmiş ortam derişimi

    Conc’dur.,




    DF= 13,4 /(concCO2 + (concCO + concHC) x 10-4)
    DF= 13,4 /concCO2
    u-ıslak katsayıları Çizelge 4’e uygun olarak kullanılmalıdır:
    1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   27






        Ana sayfa


    Sanayi ve Ticaret Bakanlığından

    Indir 3.19 Mb.