bilgiz.org

Güney afrika cumhuriyeti

  • Yönetim Biçimi
  • Saat Dilimi
  • ANC’nin Başkanı Jacob Zuma Devlet Başkanı
  • TEMEL MAKROEKONOMİK GÖSTERGELER
  • Enflasyon (TÜFE, yıl sonu, %)
  • Döviz Kuru (yıl sonu, R:$)
  • BAŞLICA SEKTÖRLER Metal ve Madenler
  • Bilgi İletişim ve Elektronik
  • Tarım, Orman ve Balıkçılık



  • Sayfa1/3
    Tarih02.10.2017
    Büyüklüğü260.3 Kb.

    Indir 260.3 Kb.
      1   2   3




    Güney Afrika Ülke Bülteni

    2013



    Resmi Adı: Güney Afrika Cumhuriyeti
    Yönetim Biçimi: Parlamenter Demokrasi
    Resmi Dili: İngilizce, Afrikaans, Zulu ve Xhosa başta olmak üzere 11 dil
    Devlet Başkanı: Jacob Zuma
    Başkent: Pretoria (İdari), Cape Town (Yasama), Bloemfontein (Yargı)
    Önemli Kentler: Johannesburg, Durban, Port Elizabeth
    Nüfusu: 51.197.000
    Para Birimi: Rand (ZAR) (1 USD = 10,16 ZAR)
    İklim: Yaz (Ekim-Mart) 15˚C - 35˚C, Kış (Nisan-Eylül) 0˚C - 20˚C
    Saat Dilimi: Türkiye ile aynı
    Komşuları: Namibya, Botswana, Zimbabwe, Mozambik, Svaziland, Lesotho

    GENEL BİLGİLER

    Coğrafya: 1,2 milyon km2’lik alanıyla Türkiye’nin 1,5 katı büyüklüğe sahip olan Güney Afrika, batı, güney ve doğudan okyanusla çevrilidir. Batı kıyılarındaki nispeten soğuk sular daha fazla oksijen, nitrat ve fosfat ihtiva ettiği için ülkenin batı kıyıları balıkçılık sektörünün de merkezi konumundadır. Güney Afrika arazisi platolar, geniş tropik çayırlar, yer yer çöller ve dağlarla kaplıdır.
    İklimsel özellikleri bölgelere göre değişiklik göstermekte olup güneybatı kıyıları hariç kurak ve yaz yağmurlarının görüldüğü bir iklim hakimdir. Dünya ortalamasının 860 mm olduğu göz önüne alındığında, yıllık ortalama 450 mm yağış alan Güney Afrika’nın kurak bir ülke olduğu söylenebilir. Ülke topraklarının %65’i yılda 500 mm.nin altında yağış almakta, nispeten kurak bölgeleri oluşturan %21’lik bölüm ise yıllık 200 mm.nin altında yağış almaktadır.
    Nüfus: Güney Afrika’nın 2012 yılı sonu itibariyle tahmini nüfusu yaklaşık 51,2 milyondur. Toplam nüfusun %79’unu oluşturan siyah Afrikalılar en kalabalık grubu teşkil etmektedir. Güney Afrika nüfusunun %79’u siyah, %9,6’sı beyaz, %8,9’u melez ve %2,5’lik kısmı da Asyalıdır. Güney Afrika nüfusu azalma eğiliminde olup nüfus artış oranı 2013 yılı için tahmini % -0,45 olarak gerçekleşecektir.
    Hristiyanlık yanında geleneksel Afrika dinleri, Hinduizm, İslam, Musevilik gibi diğer dinler de mevcuttur.
    Tarih: Binlerce yıldır çeşitli Afrika halklarının yaşadığı Güney Afrika topraklarının Batı dünyası tarafından ilk keşfi 1488 yılında Portekizliler tarafından gerçekleştirilmiştir. Bundan 150 yıl sonra ise Hollandalı, Alman ve Fransızlar bu bölgede yerleşik hayata geçmişlerdir. 1800’lerin sonunda İngilizler Ümit Burnu üzerinde hakimiyet sahibi olmuş ve özellikle 1870 yılında elmas ve altın madenlerinin keşfinden sonra akın akın bölgeye yerleşmeye ve yatırım yapmaya başlamışlardır. Yerli halklarla İngilizler arasında yaşanan şiddetli savaşlardan sonra 1910 yılında İngiltere’ye bağlı ve egemenliğin beyazların elinde olduğu Güney Afrika Birliği ortaya çıkmış ve siyahların haklarını kısıtlayıcı yasalarla ülkeyi idare etmeye başlamıştır. 1948 yılından itibaren ise Birlik Yönetimi Apartheid (Ayrılık) yasalarını yürürlüğe sokarak siyah çoğunluk üzerindeki baskısını daha da arttırmıştır. 1961 yılında Cumhuriyet ilan edilmesini ve ülkenin Commonwealth Uluslar Topluluğu’ndan ayrılmasını takip eden yıllarda yeraltı örgütlenmeleri ve başkaldırılarla seslerini duyurmaya çalışan siyah çoğunluğun çağrılarına uluslararası camiadan gelen destek güçlenmiştir. Uluslararası kuruluşlar ülkeye uzun süren bir ambargo uygulamış ve 1991 yılında son apartheid yasası da kaldırılmıştır.
    Siyaset: Güney Afrika iki meclisli parlamentoya sahip bir anayasal demokrasidir. Yargı tamamen bağımsızdır. Yüzyıllar boyu beyazlar tarafından yönetilen ülkede 1994 yılında ilk defa bütün ırkların katılımıyla demokratik bir seçim gerçekleştirilmiştir. ANC (African National Congress) Partisini ve parti lideri Nelson Mandela’yı %62,6 oyla iktidara getiren bu seçimlerin sonucunda Güney Afrika’da köklü değişim rüzgarları esmeye başlamıştır. Parti’nin başına 1997 Aralık ayında Thabo Mbeki geçmiştir. 1999 seçimlerinde de %66,4 oy oranını yakalayan ANC, Zulu kökenli IFP (Inkatha Freedom Party) ile ortak hükümet kurmuştur. 1994 seçimlerinde 9 eyaletten 7’sinin, 1999 seçimlerinde 8’inin yerel yönetimlerini elinde tutan Parti, Nisan 2004 seçimlerinde siyasi gücünü iyice pekiştirerek oylarını %69,7’ye çıkarmış ve son olarak 22 Nisan 2009 tarihinde yapılan seçimler sonucunda ANC’nin Başkanı Jacob Zuma Devlet Başkanı olarak seçilmiştir.
    ANC iktidarının ilk 5 yılı demokratik prensiplerin oturtulması için uğraş vermekle geçmiştir. İkinci dönemde ise ANC Hükümeti’nin önceliklerini büyüme, ekonomik ve siyasi gelişim, siyahların ekonomik olarak güçlenmesi, sosyal dengesizliklerin azaltılması, yeni iş olanakları yaratılması oluşturmaktadır. Tüm bunlar gerçekleştirilirken sıkı mali ve parasal politikalar izlenmeye devam edilmesi de Hükümet’in temel amaçları arasındadır.
    Bu dönüşüm sürecinde çeşitli sosyal göstergelerde çok düşük performans kaydedilmektedir. Özellikle %25’lik işsizlik oranı, Apartheid döneminden kalan gelir dağılımındaki eşitsizlik; nüfusun büyük bölümünün temel ihtiyaçlarını karşılayamaması, suç oranının yüksekliği, yolsuzluk, HIV/AIDS yaygınlığı gibi mücadele gerektiren ciddi boyutta sorunlar mevcuttur.
    Güney Afrika Cumhuriyeti’nde son yerel seçimler 18 Mayıs 2011 tarihinde gerçekleştirilmiş olup seçim sonuçlarına göre iktidardaki Afrika Ulusal Kongresi (ANC)’nin oy oranı % 62,1 ve ana muhalefet partisi Demokratik İttifak (DA) partisinin oy oranı ise % 23,7 olarak gerçekleşmiştir.

    GENEL EKONOMİK DURUM

    Afrika kıtasının en büyük ekonomisi ve Sahraaltı Afrika’nın ekonomik lideri konumunda olan Güney Afrika; çok zengin hammadde kaynakları, güçlü tekstil, turizm, otomotiv, tarım sektörlerine ve oturmuş altyapıya sahiptir.

    Afrika kıtasının yüzölçümünün sadece %3’ünü kaplamasına rağmen ülke Afrika kıtasının toplam sınai üretiminin %40’ını, kıtanın toplam GSYIH’sinin %20’sini, toplam elektrik üretiminin %50’sini ve maden üretiminin ise %45’ini gerçekleştirmektedir. Modern bir bankacılık ve finans sektörüne sahip olan ülkede dünyadaki en önemli yirmi borsadan biri olan Johannesburg Borsası yer almaktadır.

    Yönetimde 1994 yılından sonra başlayan önemli değişimler çerçevesinde Güney Afrika’da 9 bölgesel hükümet oluşturulmuş olup Güney Afrika ekonomisinin en önemli eyaleti ve endüstri, ticaret ve madencilik merkezi olan 12,3 milyon nüfuslu Gauteng’in toplam GSYİH içindeki payı %33’ı bulmaktadır. İkinci önemli ekonomi bölgesi olan 10,3 milyon nüfuslu Kwazulu-Natal, Durban şehri limanı odaklı yapısı ile turizm, tarım ve ağır sanayiye dayalı bir ekonomiye sahiptir. Üçüncü Western Cape bölgesinin nüfusu 6 milyon iken daha sınırlı endüstri ve maden kaynağına sahip olmakla birlikte diğer eyaletlere göre daha tutarlı ekonomik performans sergilemektedir. Bu bölgede şarap endüstrisi başta olmak üzere tarım ve turizm sektörleri ön plandadır.



    TEMEL MAKROEKONOMİK GÖSTERGELER

    GÖSTERGELER

    2007

    2008

    2009

    2010

    2011

    2012

    GSYİH (milyar $)

    480,4

    508,9

    505,5

    528,0

    557,9

    582,4

    GSYİH (büyüme, %)

    5.5

    3.6

    -1.5

    3,1

    3.5

    2,5

    Kişi Başı GSYIH ($)

    9.941

    10.432

    10.200

    10.600

    11.000

    11.400

    Enflasyon (TÜFE, yıl sonu, %)

    9

    10,1

    6,3

    3,5

    6,1

    5,6

    İhracat (milyon $)

    64.027

    73.965

    53.864

    71.484

    92.976

    86.712

    İthalat (milyon $)

    79.872

    87.593

    63.766

    80.139

    99.726

    101.611

    Döviz Kuru (yıl sonu, R:$)

    6,75

    9,43

    7,40

    6,63

    8,11

    8,47

    Cari denge (milyar $)

    -19,9

    -19,6

    -11,5

    -10,2

    -13,6

    -24,1

    Dış borçlar (milyar $)

    43,38

    45,84

    41,02

    46,06

    47,49

    47,56

    Kaynak: OECD, Economist Intelligence Unit&CIA
    Zengin maden kaynakları ve tarıma elverişli topraklarıyla, geleneksel olarak madencilik ve tarım sektörünün hakim olduğu Güney Afrika ekonomisinin son kırk yılda önemli bir değişime uğradığı ve ikincil sektörlerin ekonomide daha ağırlıklı olmaya başladığı görülmektedir. Bu çerçevede, 2012 yılında tarımın ülke ekonomisine katkısı %2,4’te kalmıştır. Madencilik sektöründe ise, gözlemlenen düşüşün en önemli nedenlerinden birinin yıllar itibariyle altın üretiminin azalması olduğu değerlendirilmektedir. İkincil sektörleri oluşturan imalat sanayi, inşaat ve elektrik, gaz, su sektörleri ekonomide daha önemli hale gelmeye başlamıştır.
    1990’lardan itibaren, toptan ve perakende ticaret, ulaştırma ve haberleşme sektörleri ve hizmetler sektörünü kapsayan üçüncül sektörlerde kaydedilen büyümenin temel nedeninin kamu hizmetleri ve finansal hizmetlerde kaydedilen artış olduğu görülmektedir. 1960’larda devletin ekonomideki ağırlığı %8’ler civarında iken, 1990’larda bu oran %16,2’ye çıkmıştır.
    Bugün itibariyle Güney Afrika toplam GSYİH’sinin %65’ini finansal hizmetler, sigortacılık, ulaştırma ve haberleşme sektörlerinin de dahil olduğu üçüncül sektörler oluşturmaktadır.
    Ülkeye yüksek miktarlarda ve dalgalı sıcak para giriş çıkışı olmasına rağmen kalıcı yabancı yatırımlar zayıf kalmıştır. Bunda, sosyal çalkantılar ve ekonomik büyümenin yavaşlığı gibi iç etmenler kadar küresel ekonomideki durgunluk ve Afrika kıtasının genel durumu da etkili olmuştur. Bütün bunlar ülkenin ciddi bir atılım yapmasını engellemiş, büyüme hızına sekte vurmuştur. Önümüzdeki dönemlerde Güney Afrika ekonomisinin büyümesinde özelleştirme ve yabancı doğrudan yatırımlar belirleyici olacaktır, zira ülkede yerli tasarruflar ulusal gelirin %15-16’sı gibi küçük bir bölümünü teşkil etmektedir.
    Ekonomik sorunlarla mücadele yolunda devlet, iş ve işçi yasalarını esnekleştirme, kamu harcamalarını en aza indirgeme, özelleştirmeye hız verme, siyah ve beyaz kesimler arasındaki ekonomik adaletsizliği azaltma gibi adımlar atmaya çalışmaktadır. Bu adımlardan kamu kurumlarının özelleştirilmesi Güney Afrika ekonomisinin geleceğinde önemli yer tutmaktadır. Özelleştirme hareketleri tüm kıtada ilk olarak Güney Afrika’da hayata geçirilmeye başlanmış, 1996 yılında iktidardaki ANC Hükümeti özelleştirme ve liberalleşmeyi ülkenin resmi ve kalıcı politikası olarak belirlemiştir. Ülkede özelleştirme daha ziyade ticarileştirme ve anonim şirketleştirme gibi biçimlerde meydana gelmiş; bunlardan en önemlisi dev boyutlardaki “Demiryolları ve Limanlar İdaresi”nin özelleştirilmesi olmuştur. Ardından aynı yönde atılan bir adım olarak 2005 yılı Temmuz ayında Devlet Başkanı Thabo Mbeki tarafından Güney Afrika Hızlandırılmış ve Paylaşılmış Büyüme Girişimi (Accelerated and Shared Growth Initiative for South Africa - AsgiSA) olarak adlandırılan bir program uygulamaya konulmuştur.
    Enflasyon: 2006 yılı sonu itibariyle %3,2 olarak gerçekleştiği tahmin edilen yıllık enflasyon artan gıda fiyatları ve ithal mallardaki fiyat artışlarına paralel olarak 2007 yılında %9’un üzerine çıkmış ve 2008 yılında %10,1, 2009 yılında %6,3, 2010 yılında %3,5, 2011 yılında %6,1 gerçekleşirken, 2012 yılında %5,6 olarak gerçekleşmiştir. Enflasyon oranındaki bu yükselişin sebebi petrol fiyatlarındaki ve tüketici taleplerindeki artıştır.
    Büyüme: 2007 yılının son çeyreğinde kaydedilen %5,5’lik büyüme oranı ile birlikte, Güney Afrika’da son 37 çeyrek yıldır pozitif büyüme kaydedilmektedir. Ancak, yaşanan küresel krizin etkisiyle 2008 yılının son çeyreğinde ve 2009 yılında büyüme trendi tersine dönmüş olup, 2009’da ekonominin -%1.5 oranında küçülmüş, 2010 yılında ise %3,1 oranında büyümüştür. Bu oranları 2011 yılında %3,5 ile 2012 yılında %2,5 takip etmiştir.
    Cari Açık: Güney Afrika ekonomisinde son yıllarda kaydedilen istikrarlı büyümeye rağmen cari işlemler dengesindeki açığın yıllar itibariyle arttığı görülmektedir. 2005 yılında 9,7 milyar dolar olan cari açık, 2006 yılında 16,1 milyar dolar, 2007 ve 2008 yıllarında yaklaşık 20 milyar dolar olarak gerçekleşmiştir. 2009 yılında cari açık azalarak 11,5 milyar dolar olurken, 2010’da 10,2 milyar dolar, 2011’de 13,6 milyar dolar, 2012’de de 24,1 milyar dolar olarak gerçekleşmiştir.
    Güney Afrika ekonomisi Sahra Altı Afrika’nın en gelişmiş ekonomisi olup, bunun yanı sıra Afrika’nın en çok dış yatırım alan ülkelerinden biridir. Bu yatırımların artmasının nedeni mamul ürünlerin ihraç edilmesidir. Her ne kadar Güney Afrika ekonomik gelişmişliği ve yatırımların arttırılması yönünden dikkat çekse de ekonomik olarak AIDS hastalığının hızla yayılması ve dış rekabetin artmasıyla birlikte yeni zorluklar yaşama ihtimali yüksektir. Dolayısıyla Güney Afrika yatırımcılarının Çin, Meksika ve Orta Avrupa’ya kaymasını engellemek için yabancı yatırımcıların dikkatini çekecek projeler üretmelidir. Yatırımların yanı sıra ülke ekonomisi yavaş da olsa büyümeye devam etmektedir. Ancak ekonominin büyümesinin devam edebilmesi için hükümet ihracat sektörlerinde yeni geliştirme programları uygulayarak, Güney Afrikalı’ların satın alma gücünü arttırmalıdır.

    BAŞLICA SEKTÖRLER
    Metal ve Madenler: Güney Afrika değerli metal ve madenler ile bunların işlenmesinde dünya lideri konumundadır. Dünya manganez cevheri kaynaklarının %80’i, krom kaynaklarının %68’i, platin grubu metallerinin %56’sı ve altın rezervlerinin %35’i Güney Afrika’dadır. Dünyanın en büyük ikinci altın ve en büyük platin ve krom üreticisi olan Güney Afrika’nın altın ihracatının toplam ihracattaki payı 1980’lerdeki %50 seviyelerine göre bugün azalmış olsa da halen önemli pay sahibidir. Güney Afrika maden ocaklarının bugün dünyadaki en ileri derin-madencilik teknolojisine sahip olmasına karşın bu ocaklar giderek daha az verimli çalışmaktadır. 1999 yılında her bir tondaki altın miktarı 4,6 gram iken, 2000 yılında 4,5 gram olarak kaydedilmiştir. Bunun sonucunda bazı büyük maden firmaları kapanmış ve sektör kısmen daralmıştır. Artık ülkenin ihracatında platin grubu metalleri altından fazla yer tutarak birinci durumda bulunmaktadırlar. Elmas alanında ise dünyanın beşinci büyük sanayisine sahip olan Güney Afrika’nın De Beers firması dünyanın en büyük üreticisidir ve Londra’daki merkez ofisi aracılığıyla dünya elmas arzını ve dağıtımını kontrol etmektedir. Anglo Gold, Implats ve Iscor diğer büyük madencilik şirketleridir. 2010 yılında Citibank Güney Afrika’nın maden rezervlerinin yaklaşık 2,5 trilyon Rand değerinde olduğunu belirlemiştir. Dolayısıyla madenler Güney Afrika’da yaşanan fakirlik ve az gelişmişlikle mücadelede önemli bir yer tutmaktadır. 2002 yılında imzalanan The Mineral and Petroleum Resources Development Act madenlerin ve kaynakların ortaya çıkartılması ve işlenmesi önemli yer tutmaktadır. Madenler Güney Afrika’da istihdamın arttırılması ve döviz girdisinin sağlanması için önemli bir yer tutmaktadır. 2009 yılında madencilik sektörü Güney Afrika’nın büyümesine %9,5 oranında katkı sağlamış, bunun yanı sıra %30 oranında ticaret girdisi ve %2,9 istihdam sağlamıştır. Bu durum yaklaşık 1 milyon kişiye doğrudan veya dolaylı olarak istihdam sağlamıştır.
    İşlenmemiş çelik üretiminde Güney Afrika, Dünya sıralamasında 21. ülke konumundadır. 2010 yılı itibariyle 8,5 milyon ton çelik üretimi yapılmıştır. Bu üretimin 5.3 milyon tonu iç pazarda tüketilmiştir. Yaklaşık olarak 40 milyon metrik ton demir üretilmiş bunun 12 milyon metrik tonu ülke pazarında tüketilmiş 28 milyon metrik tonu ise ihraç edilmiştir. Güney Afrika’da bulunan diğer madenlerin başında alüminyum gelmektedir. Güney Afrika dünyanın 10. büyük alüminyum üreticisi konumundadır. Yıllık yaklaşık olarak 800 bin ton üreten Güney Afrika, yılda 500 bin ton paslanmaz çelik üretmektedir.
    Madenlerin bölgesel dağılımına bakıldığında Witwatersrand havzasında Güney Afrika altın üretiminin %98’i gerçekleşmekte olup önemli uranyum, gümüş, pirit ve osmiridyum kaynakları da bulunmaktadır. Bushveld Kompleksi’nde platin grubu metalleri ve krom bulunmaktadır. Transvaal Supergroup’da önemli manganez ve demir cevheri yatakları bulunmaktadır. Mpumalanga, KwaZulu-Natal, Free State ve Limpopo bölgelerine uzanan Karoo Havzasında önemli taşkömürü ve antrasit kömürü kaynakları mevcuttur. Phalaborwa Igneous Kompleksi geniş bakır, fosfat, titanyum, vermikulit, fedispat ve zirkonyum cevheri barındırmaktadır. Kimberlite’de elmas yatakları bulunmaktadır.
    Mücevherat: 35 milyon dolarlık mücevherat ihracatı yapılmaktadır. İhracatı yapılan ürünlerin başında, değerli metal mücevherleri, elmas, işlenmemiş altın, gümüş ve platinyum bulunmaktadır. Güney Afrika’da faaliyet gösteren halihazırda 150 altın ve mücevherat şirketi bulunmaktadır.
    Bilgi İletişim ve Elektronik: Afrika’da bilişim teknolojileri alanında lider konumda olan Güney Afrika, dünya genelinde bilişim ürün ve hizmetlerinin tüketiminde 20. sırada yer almaktadır. 2008 yılında 8,5 milyar dolar olan bilişim pazarının toplam büyüklüğünün 2013 yılı sonunda 13,5 milyar dolara yükselmesi beklenmektedir. Afrika genelinde en gelişmiş telekomünikasyon ağına sahip olan Güney Afrika telekomünikasyon pazarı tüketici sayısı ve gelir bakımından Afrika’nın en büyük pazarını oluşturmaktadır. Mobil iletişim pazarı MTN, Cell C ve Vodacom’un hakimiyetinde olup Güney Afrika bu alanda dünyanın en hızlı büyüyen dördüncü ülkesidir.
    Tarım, Orman ve Balıkçılık: Güney Afrika’da yaklaşık 8,5 milyon insan doğrudan ya da dolaylı olarak tarım sektöründen geçinmektedir. Bu sektörler özellikle kırsal istihdam açısından hayati önem taşımaktadır. Ülke topraklarının %13’ü tarıma elverişlidir. Tarımsal üretimi sınırlayan faktörlerin başında su temini gelmekte olup Güney Afrika su tedarikinin %50’si tarımsal üretim amacıyla kullanılmaktadır.
    Ormanlar ülke topraklarının sadece %6’sını kaplamakta ve ülkedeki uzun kıyı şeridine rağmen balıkçılık da ulusal gelire ciddi katkılar sağlamamaktadır. Ancak tarım Güney Afrika ekonomisinde önemli yer tutmaktadır ve altın dışındaki ihraç ürünlerinin %30’u ham ve işlenmiş tarım ürünlerinden oluşmaktadır.
    Tarımın GSYİH’deki payı yıllar itibariyle azalmasına rağmen halen bu sektörün Güney Afrika ekonomisinde hayati bir rolü bulunmakta olup tarım sektörünün GSYİH’daki oranı %2,4’tür. Tarımsal ürünlerin ticaretinin ve tarım sanayisinin resmi iş gücüne katkısı %7 seviyesinde olup GSYİH’a katkısı %12 seviyesindedir. Tarım, Güney Afrika ekonomisine 2002 yılında 38 milyar Rand katkı sağlarken bu rakam 2009 yılında 66 milyar Rand’a yükselmiştir.
    En çok ihraç edilen tarım ürünlerinin başında mısır gelmektedir. Diğer başlıca tarım ürünleri ise şeker kamışı, buğday, ayçiçeği, şeker, üzüm,elma, armut, şeftali ve kayısıdır. Diğer önemli ihraç ürünleri ise et, avokado, ananas, yer fıstığı, kuruyemiş ve süt ürünleridir. Tarım ürünlerindeki en önemli ithal kalemlerini ise buğday, pirinç ve bitkisel yağlar oluşturmaktadır.
    Güney Afrika kıyıları yaklaşık 3200km’dir. Bu durum balıkçılığı Güney Afrika için önemli bir gelir kaynağı haline getirmektedir. Ülkenin yıllık balık üretimi 600.000 tonun üzerinde olup sektör yıllık yaklaşık 8 milyar Rand gelir getirmektedir. Balıkçılık sektörü GSYIH’a yaklaşık %0,5 katkı sağlamaktadır.
    Hayvancılık, Güney Afrika tarım ekonomisinde önemli bir yer tutmaktadır. Ülke topraklarının yaklaşık %65’ini kaplayan çayır ve otlaklarda başta koyun, sığır, keçi ve domuz olmak üzere çeşitli hayvanlar beslenmektedir. Yıllık ortalama 14 milyon küçük-büyük baş hayvan ve tavuk eti işlenmektedir. Bu rakamın yaklaşık %75’ini koyun ve keçi, %20’sini sığır ve buzağı ve %5’lik bölümünü de tavuk oluşturmaktadır.
    Önemli bir tiftik, yün ve ham deri ihracatçısı olan Güney Afrika’da tüketilen etin %85’i yurt içinden karşılanmakta, %15’i ise, Namibya, Botsvana, Svaziland, Avustralya, Yeni Zelanda ve Avrupa’dan ithal edilmektedir.
    Ayrıca Güney Afrika safkan Afrika Karası devekuşlarının anavatanıdır ve dünya devekuşu ürünleri pazarının %85'ini elinde bulundurmaktadır. Bunların yanısıra Güney Afrika şaraplarıyla ünlüdür; dünya şarap üretiminde %3,1’lik payla 9. sıradadır.

    Kağıt ve Selüloz: Güney Afrika, Afrika'nın tek kağıt ve selüloz üreticisidir. Gerekli hammadde Kwazulu-Natal ve Mpumulanga bölgelerinden sağlanmaktadır. En büyük üreticiler Mondi ve Sappi'dir. Yılda 720.000 ton kağıt yeniden dönüştürülmektedir. Güney Afrika'nın paketleme sanayii 2000 yılında 1,4 milyar dolar ciro yapmış ve 2,3 milyon ton paketleme malzemesi tüketmiştir. Paketleme malzemelerinin %50'sini yiyecek-içecek sektörü tüketmektedir. En büyük paketleme firmaları Nampak, Kohler ve Konsol'dur; en çok kullanılan paketleme malzemeleri ise kağıt ve plastiktir.

    Kimya ve Plastik: Kimya ve Plastik sektöründe yaklaşık 140 bin kişi istihdam edilmekte ve GSYİH’nın %4’ünü oluşturmaktadır. Güney Afrika, Afrika ülkeleri arasında kimyasal ürünler sektöründe lider konumdadır. Güney Afrika’nın kimya sektöründe ihracat yaptığı öncelikli alt sektör ve ülkeler aşağıdaki gibidir:
    - Organik olmayan kimyasallar: ABD, Hindistan, Fransa ve Almanya,

    - Dökme kimyasallar: Zimbabve, Zambiya,Malavi ve Tanzanya,

    - Tüketiciye yönelik kimyasallar: Angola, Mozambik, İngiltere ve Zambiya,

    - Plastik Dönüşüm: Zambiya, Zimbabve, Çin ve Mozambik.



    35.000 kişi istihdam eden Güney Afrika plastik sanayi kömüre dayalıdır. Üretilen yıllık 1 milyon tondan fazla polimerin %50'si 800 firma tarafından paketleme malzemesine dönüştürülmektedir. Üretilen diğer plastik ürünler ise levha, mobilya, mutfak eşyası, boru ve ayakkabıdır. Plastik sanayinde kullanılan teknoloji Avrupa ve Doğu Asya’'dan ithal edilmektedir. İthal edilen başlıca plastik ürünleri olan plastik boru, hortum ve ayakkabı toplam talebin %16'sına tekabül etmektedir. Kişi başına plastik kullanımı 22 kg'dır. Kullanılmış plastiğin %13'ü yeniden dönüştürülmektedir.
      1   2   3






        Ana sayfa


    Güney afrika cumhuriyeti

    Indir 260.3 Kb.