bilgiz.org

Beowulf ölümsüz Savaşçı “Beowulf”

  • BEOWULF ’UN KISA BİR TARİHÇESİ
  • OYUNCULAR HAKKINDA Ray Winstone
  • Anthony Hopkins
  • John Malkovich
  • Robin Wright Penn



  • Sayfa2/4
    Tarih12.07.2017
    Büyüklüğü204.25 Kb.
    TipiYazı

    Indir 204.25 Kb.
    1   2   3   4

    2 BOYUTU 3 BOYUTTA YENİDEN HAYAL ETMEK

    Her ne kadar dijital süreç filmin oluşumunda kilit bir rol oynuyorsa da, Zemeckis geleneksel sinemacılığın hâlâ sanata yön verdiğini ve yapısını belirlediğini söylüyor: “Sinematik bir his yaratıyor çünkü kamerayı normal iki boyutlu filmde olduğu gibi hareket ettiriyorum. Biz aslında her nihai kamerayı insan eliyle hareket ettiriyoruz ve kamera operatörümüz de görüntü yönetmenimiz Robert Presley. Nihayet istediğimiz kaydı elde ettiğimizi düşündüğümüzde, bilgisayarlara uzaktan kumandalı kamera başlıkları takıyoruz ve Robert dijital kameraları eliyle hareket ettiriyor” diyor Zemeckis.

    Bu sinematik zeka sonuç olarak filme gerçekçi bir görüntü veriyor. Zemeckis bunu şöyle açıklıyor:

    “Bugün yapılan çizgi filmlerin pek çoğunu izlediğinizde, kameraların karakterlere takılmış olduğunu görürsünüz; karakter nereye giderse, kamera da orada bitiverir. Bunun zarif hiçbir yönü yok. Tek bir klikten ibaret. Ben onlara, bas ve taşı kameralar diyorum. Oysa bir film izlediğinizde, seyirci fark etmese de, kamera her zaman öznenin biraz gerisindedir; hep biraz hareket eder ve bir şekilde az da olsa gecikmelidir. Oyuncuyu takip eder ki bu sizin kendinizi rahat hissetmenizi sağlar çünkü aksiyonun önünden gitmezsiniz. Böyle bir durum izleyicinin tedirgin ve gergin hissetmesine neden olabilir. İdeal olanı, seyircinin bir gözlemci gibi hissetmesi, oynayan sahnenin tadını çıkartmasıdır; işte o birkaç karelik gecikme izleyiciye o rahatlığı verir. Kamerayı hareket ettirecek birine ihtiyaç duymamızın bir diğer nedeni budur. Her şey bilgisayarla yönetilseydi, gecikme olması için bir neden olmazdı çünkü kullanılan bilgisayar programı saniyenin binde birinde tepki verebiliyor. İnsanın eliyle gözü arasındaki koordinasyon ise, biraz gecikme yaratıyor ki bu ufak kusur sahnenin gerçekçi görünmesini sağlıyor”.

    Sinemacılığı tarif eden bu gelip geçici je ne sais quoi (bilmem ne) yaklaşımı performans yakalama teknisyenleri için, örneğin kayıtları bilgisayarda bir araya getiren ekip için yabancı bir dil. Aslında, onların kendilerine özgü bir jargonları var ve buna Mocabulary (Mo-Cap + Vocabulary, yani Hareketsel Kavrama + Kelime Dağarcığı) diyorlar.

    Geleneksel sinemacılık alanları, örneğin kostüm ve yapım tasarımı, alışılmış sinemayla aynı şekilde kullanılmayıp, bazı yaratıcı değişimlere uğradılar. Yapımcı Starkey şunları söylüyor: “Bu türde filmler yapmaya ilk başladığımda, temelimin geleneksel sinemacılık olduğunu hemen fark ettim. İster kostüm ister yapım tasarımı olsun, bunları gerçek dünyada yapıp sonra bilgisayara aktarmak, doğrudan bilgisayarda yaratmaktan çok daha rahattı benim için. Şimdi yaptığımız şey şu: Filmi hemen hemen geleneksel bir filmde olduğu gibi tasarlıyor, sonra bilgisayarda inşa ediyoruz. ‘Polar Express’te karmaşık olan şey, bu bilgiyi platoya nasıl geri aktarıp, oyunculara iletebileceğimizdi. Bu yüzden, gerekli araştırma ve uygulamaları yapıp, gelişmiş bir sistem oluşturduk. Bu sistem şimdi çok yaygın olarak kullanılıyor. Aynı prensip kostüm tasarımı için de geçerli. Kostüm tasarımcımız Gabriella Pescucci’den gardıropları yaratmasını istedik ve tüm film için kostümleri bilgisayarda yeniden yarattık. Oyunculara giysilerini tek tek giydirdik ve sonra görüntülerini tarayıcıya aktararak, kalıp formatı elde ettik. Saç ve diğer unsurlar için de aynı uygulamayı yaptık; hatta oyuncuların bedenleri de tarayıcıya aktarıldı ki bilgisayarda karakterin son hali oluşturulabilsin. Böylece her şey, bilgisayarda soyut bir konsept olmak yerine, somut bir temele oturdu”.

    Gerçeklikten tek kopuş, talihsiz insanları dehşete boğan ve baştan çıkaran mitsel, şeytani yaratıklardan kaynaklandı. “Bu dünyada var olmayan bir yaratığı, örneğin Grendel’ı hayata geçirmek için, önce minyatür bir heykel yapıp, sonra her şeyi baştan sona sıfırdan yaratmamız gerekti. Bu küçük minyatür bilgisayara tarandı ve yaratık için çıkış noktasını oluşturdu. Aynı şey ejderha için de geçerli: Olabilecek en yakın fiziksel oluşumdan yola çıkıp, oradan devam ettik” diyor Starkey.

    Zemeckis filmin görünümünün gerçeklik ile fantezinin karışımı olacağını ve bunun tuhaf bir şekilde Beowulf’a uygun olduğunu belirtiyor: “İlginç bir melez. Hem çok foto-gerçek hem de tam olarak gerçek değil. Bence yukarıda sözü geçen uygulama gerçek ama tam olarak gerçek olmayan hikayeler anlatabilmemizi ve hayatın kendisinden büyük hikayeler, mitsel hikayeler için bize doğru bir palet sağlaması. İlginç olan şu ki, ‘Beowulf’ gibi bir filmi geleneksel, foto-gerçekçi bir şekilde yapmayı düşündüğünüzde, aklınızdan ‘Bilmem ki, pek emin değilim. Oyuncular ellerinde çelik olması gereken kılıçların plastik taklitleriyle oradan oraya koşturacaklar’ gibi şeyler geçiyor. Çağdaş sinema izleyicisinin belli bir gustosu var ve bence bunun nedeni etrafımızın dijital görüntülerle sarılı olması. İster televizyonda olsun ister bilgisayar ya da video oyunlarında, her şeyde dijital görüntü kullanılıyor. Sinemacılar olarak, bu hikayeleri anlatmak için artık yeni bir görsel paletimiz var. Bence her geçen gün, bizim ‘Beowulf’ta yaptığımız şeye biraz daha yaklaşıyoruz”.

    Bu palet, belli ölçüde, ışıklandırmaya da yansıyor.

    “4. yüzyılda ışığın neye benzeyebileceğine dayanarak üç ışıklandırma şeması oluşturduk” diyen Zemeckis, sözlerini şöyle sürdürüyor: “Elbette güneş vardı ama Danimarka kışında soğuk ve puslu bir ışık yayıyor olmalıydı. Sonra bir de ateş var. Son olarak da altın var; ışığın altından yansıması. İşte ışık yelpazemiz buydu ve her şeyi bu şekilde ışıklandırdık. Bilgisayarda yapabileceğiniz harika şeylerden biri, ateşi ana ışıklarınızdan biri olarak kullanabilmek. Dolayısıyla, elektrik ışığıyla asla yakalayamayacağımız bir görüntüyü bilgisayarda elde edebildik”.

    Bilgisayar ve geleneksel sinema dünyaları, “Beowulf” için özel olarak geliştirilmiş EOG adı verilen bir teknoloji sayesinde birleşti. Eşsiz şekli ve hareketi, ve duyguları yansıtabilme özel becerisiyle, insan gözü sinemacıların favorisi olmuş, animatör ve Hareketsel-Kavrama teknisyenlerine ise meydan okumuştur. “Beowulf”ta ise durum böyle değildi. “‘Polar Express’teki en büyük kısıtlamalardan biri göz performansını yüzle aynı anda yakalayamıyor olmamızdı. Bunun nedeni de gözün üzerine noktalar koyup göz hareketlerini takip edemememizdi. ‘Beowulf’ta EOG adında bir cihaz geliştirdiler. Bu cihaz göz ve göz kapağının verdiği kas komutunu takip edebilmemizi sağladı. Böylece yüz performansı ve vücut performansıyla aynı anda göz performansını da kaydedebildik” diyor Starkey.

    İzleyici filmi hangi formatta izlerse izlesin, “Sonuç olarak bunun herkes için iyi bir film olmasını umarım. Çok sofistike, çok insansı, bol aksiyonlu ve bence günümüz dünyasında olup bitenlerle çok paralel temalara sahip bir hikaye çünkü ister şan, güç, iktidar, servet arayışı olsun, ister iyi ile kötü arasındaki sonu gelmeyen savaş, tüm bunlar çevremizde var olan ve hep var olagelmiş şeyler”.


    BEOWULF’UN KISA BİR TARİHÇESİ

    3.000 dizelik tek bir şiir olan Beowulf’taki olaylar M.S. 6. yüzyılda geçmekte, ve doğrulayacak kanıtların bulunduğu, sözü edilen bir savaşa dayanmaktadır. Hikayenin büyük bir bölümü Danimarka’da yaşandığı halde, olayların üzerinden iki yüzyıl geçmesinden sonra, kuzey İngiltere’deki Anglo-Saksonlar tarafından anlatılmıştır. Anglo-Saksonlar kendilerini İngiliz değil, Viking olarak görmüşlerdir ve tüm kahramanları İskandinavya’dandır.



    Beowulf’un gerçek yazarı bilinmemektedir. Orijinal şiir, tıraşlanmış on deri tabaka üzerine yazılmıştır. Sonraki iki yüzyıl içinde bu yazma tekrar tekrar kopyalanmıştır. 900’lere gelindiğinde, San Christopher’ın hikayesi, Uzak Doğu’ya ilişkin egzotik bir gezi yazısı derlemesi, sözde Büyük İskender’in yazdığı bir mektup ve İncil’deki kadın kahramanlardan Judith’in bir şiiriyle aynı ciltte toplanmıştır.

    Bu cilt, dünyanın Ortaçağ’dan kalma en büyük edebiyat koleksiyonunun bulunduğu Cotton Library’de 23 Ekim 1731’de çıkan yangında kısmen zarar görmüştür. Belgenin kömür olması bir yana, şiirin ünü de sonraki yıllarda yıpranmıştır. Eski İngilizce olarak yazılan şiir, Pagan ve Hıristiyan temaları birbirine harmanladığı için kafa karıştırıcı olarak küçümsenmiştir. Yapısal olarak da küçük görülmüştür çünkü bir yerine üç kötü karakteri vardır ve bunlardan biri diğer ikisinden 50 yıllık bir zaman dilimiyle ayrılmıştır.

    Ayrıca, Beowulf kafiyesiz bir şiirdir; bunun yerine aliterasyonlarla (aynı sesin tekrarı) yazılmıştır. Beşli ölçüye de uymaz çünkü Anglo-Sakson hikaye anlatıcılar için, bir dizede kaç hece olduğu önemli değildir; önemli olan dizenin kısa olması ve üç aliterasyon barındırmasıdır. Homer'in Odyssey’si ve Virgil'in Aeneid’iyle karşılaştırıldığında, Beowulf tek kelimeyle kötü bir şiir gibi görünmektedir. Daha da kötüsü, içerdiği kahramanlık ve ahlak anlayışı, canavarlarla savaşan bir adamın üzerine kurulmuştur. Edebiyat uzmanları troller ve ejderhalar hakkındaki bu şiiri pek de ciddiye alamamışlardır.

    Beowulf ancak 20. yüzyılda tekrar değerlendirilecektir. Bunu yapacak kişi The Hobbit ve The Lord of the Rings’in yazarı J.R.R. Tolkien’dan başkası değildir. Tolkien, 1936 yılında yazdığı “Beowulf: Canavar ve Eleştirmenler” başlıklı bir denemesinde, insanların Beowulf’la sorun yaşmasının şiirin kalitesiyle ilgisi olmadığını, haksız yere Homer ve Virgil’le karşılaştırılmasından kaynaklandığını söylemektedir. Beowulf eski Yunanlar ve Romalılar tarafından yaratılmış destansı şiir kurallarına uymaz çünkü kendi belirli ölçütleri olan bir İskandinav öyküsüdür; daha iyi, daha kötü değil, sadece farklıdır. Tolkien, ayrıca, kendinden önceki pek çok edebiyat uzmanının aksine, Grendel’ın annesiyle yapılan savaş ile ejderhayla yapılan savaş arasındaki elli yıllık farkın bu şiiri esas büyük yapan şey olduğunu iddia etmiştir. Ünlü yazara göre, Beowulf, canavarlara karşı zafer elde eden genç bir kahramanın, ya da bir ejderhayı öldürmeye çalışırken ölen yaşlı bir kralın hikayesi değildir; bir zamanlar genç ve nasihatlere kulak tıkayan bir adamın bile bile kendi trajik ölümüne gitmesini konu alan bileşik bir hikayedir ve işte hikayenin başarısını sağlayan da bu iki ayrı yarısıdır.

    Tolkien yeniden değerlendirmese, Beowulf sadece Eski İngiliz edebiyatı doktorası yapanların okuyacağı karışık bir metin olarak kalacaktı. Günümüzde ise, ülkenin dört bir yanındaki liselerde yaygın olarak okunmaktadır. Tolkien şiirin ününü yeniden canlandırmakla kalmamış, kendi çalışmasında da onu taklit etmiştir. Two Towers’ın "The King of the Golden Hall" bölümü Beowulf’un başından alınmıştır. Beowulf’un bir hırsız tarafından hazinesinin çalınması üzerine öfkeye kapılan ateş üfleyen ejderhası The Hobbit”in finalinde kullanılmıştır.

    Başka yazarlar da şiire kendi eserlerinde yer vermişlerdir. Yazar John Gardner 1971’de yazdığı Grendel’da felsefi bir şekilde canavar Grendel’ı hayatın tesadüfiliğine benzetmiştir. Jurassic Park’la ünlenen Michael Crichton ise hikayedeki tüm canavarları almış ve Eaters of the Dead adlı tarihi aksiyon-fantezi eserinde bir araya getirmiştir.

    "Alıntı: Jason Tondro, Ph.D., IDW Publishing, BEOWULF Çizgi Romanları, Sayı 3. "



    OYUNCULAR HAKKINDA

    Ray Winstone (Beowulf) Kısa süre önce Martin Scorsese’nin Oscar® ödüllü draması “The Departed”da, ve Jude Law ve Juliette Binoche’la birlikte Anthony Minghella imzalı “Breaking and Entering”da rol alan Winstone, çok yakında Steven Spielberg’ın yöneteceği dördüncü “Indiana Jones” filminde Harrison Ford ve Shia LaBeouf’le, ardından da Nick Cave’in yazdığı John Hillcoat komedisi “Death of a Ladies Man”de kamera karşısına geçecek.

    Winstone kariyerinin daha erken döneminde En İyi Erkek Oyuncu dalında 1998 İngiliz Bağımsız Sinema Ödülü, Gary Oldman’ın yönettiği “Nil by Mouth” adlı dramadaki performansıyla BAFTA adaylığı kazandı. Ertesi yıl, Tim Roth’un yönettiği drama yapım “The War Zone”la İngiliz Bağımsız Sinema Ödülü’ne bir kez daha aday olan Winstone, başrolünü Ben Kingsley’yle paylaştığı 2000 yapımı suç filmi “Sexy Beast”le üçüncü kez aynı ödüle aday gösterildi. Aktör, ayrıca, 2001 yapımı “Last Orders”da rol arkadaşlarıyla birlikte En İyi Oyuncu Kadrosu dalında National Board of Review Ödülü’ne layık görüldü. Winstone’un son başarısı “The Proposition”daki performansıyla kazandığı Avustralya Sinema Enstitüsü Ödülü adaylığıdır.

    Londra’nın doğusunda Hackney’de doğan aktör, okul şampiyonu bir boksördü ve İngiltere adına iki kez dövüştü. Corona School’da oyunculuk eğitimi alan aktör, yönetmen Alan Clarke tarafından, “Scum”da görevlendirildi. BBC yapımı bir tiyatro oyunuyken, içerdiği yoğun şiddet yüzünden yasaklanan bu tartışmalı yapımın sinemaya uyarlaması, Winstone’un kariyerinin de başlangıcıydı. Aktörün daha sonraki sinema projeleri şöyle özetlenebilir: “Quadrophenia”; “Ladybird Ladybird”; “Face”; “The Sea Change”; “The Very Thought of You”; “Agnes Browne” ve “Fanny and Elvis”. Winstone’un sön dönem çalışmaları arasında Anthony Minghella imzalı “Cold Mountain/Soğuk Dağ”, Antoine Fuqua’nın yönettiği “King Arthur/Kral Arthur” ve Bay Kunduz’u seslendirdiği “The Chronicles of Narnia: The Lion, The Witch and the Wardrobe” sayılabilir.

    Gerek diziler gerek televizyon filmleriyle gümüş ekranda da pek çok projede yer alan aktör, son olarak İngiliz televizyon filmleri “Henry VIII” ve “Sweeney Todd”da başrol oynadı.


    Anthony Hopkins (Hrothgar) Hopkins “The Silence of the Lambs” (1991) filmindeki yorumuyla Akademi ödülünü aldı ve ardından “The Remains of the Day” (1993) ve “Nixon” (1995) filmlerindeki yorumuyla aynı kategoride aday oldu. Ayrıca “The Remains of the Day”le BAFTA’da “En İyi Erkek Oyuncu” seçilen aktör, 1993’te ABD ve Britanya’da çok sayıda eleştirmen ödülü kazanan, Richard Attenborough imzalı “Shadowlands”de Debra Winger’la birlikte başrol oynadı. Hopkins, 1998 yılında, “Amistad” filmindeki yorumuyla “En İyi Yardımcı Erkek Aktör” dalında aday gösterildi.

    2001 yılında, “The Silence of the Lambs” filminin devamı olan “Hannibal”de Julianne Moore’la birlikte rol alan aktörün Ridley Scott imzalı bu filmi ABD’de 100 milyon doların üzerinde hasılat yaparak rekor kırdı. Hopkins ayrıca, 2000 yılının en çok iş yapan Noel filmi “Dr. Seuss’ How the Grinch Stole Christmas” filminin anlatıcılığı görevini üstlendi.

    Aktör, 1998 yılında, Martin Brest’in yönettiği “Meet Joe Black”te, Jon Turteltaub’ın yönettiği “Instinct”te ve Julie Taymor’ın Shakespeare oyunu “Titus Andronicus”tan uyarladığı, “Titus”te rol aldı. Bu filmdeki rol arkadaşı Jessica Lange’di.

    1992 yılında, önce “Legends of the Fall” ve “The Road to Wellville”de, ardından da “Howard’s End” ve “Bram Stoker’s Dracula”da rol alan Hopkins, 1995 yılında “August” adlı filmle yönetmenliğe adım attı. Chekhov’un (Çehov) “Uncle Vanya”sından uyarladığı filmin hem başrolünü üstlendi hem de müziğini besteledi. Aktör, ayrıca, “Surviving Picasso”nun da başrolünü üstlendi; David Mamet’in yazdığı, Lee Tamahori’nin yönettiği drama-macera “The Edge”in başrolünü ise Alec Baldwin’le paylaştı. Martin Campbell’ın yönettiği Haziran 1998’de gösterime giren “The Mask of Zorro”da Antonio Banderas ve Catherine Zeta-Jones’la kamera karşısına geçen Hopkins, bunun altı ay öncesinde, Aralık 1997’de gösterime giren, Stephen Spielberg imzalı “Amistad”da da rol almıştı.

    Aktörün daha önceki filmleri arasında “84 Charing Cross Road”, “The Elephant Man”, “Magic” ve “A Bridge Too Far” filmleri sayılabilir. “The Bounty” ve “Desperate Hours” filmlerinde Dino De Laurentis firmasıyla çalışan Hopkins, Amerikan televizyonundaki iki çalışmasıyla Emmy Ödülü kazandı: Bruno Hauptmann’ı canlandırdığı “The Lindberg Kidnapping Case” (1967) ve Adolph Hitler’i canlandırdığı “The Bunker” (1981).

    31 Aralık 1938’de Galler Bölgesinde Port Talbot yakınlarındaki Margum’da doğan Hopkins, Muriel ve Richard Hopkins’in tek çocuğuydu. Babası banker olan Hopkins, Cowbridge Gramer Okulunda öğrenim gördükten sonra, 17 yaşında YMCA amatör tiyatro yapımına girişti ve doğru yerde olduğunu hemen anladı. Yeni keşfettiği heyecanını piyanodaki ustalığıyla birleştirince, Hopkins, iki yıl eğitim göreceği, Cardiff’teki Welsh Müzik ve Drama Okulu’ndan burs kazandı (1955 – 1957).

    1958 yılında Britanya ordusuna zorunlu askerlik eğitimi için katılan Hopkins, askerliğini iki yıldan fazla görevli yazıcı olarak Bulford’daki Kraliyet Topçu Birliğinde geçirdi.

    1960 yılında, sonradan Old Vic’teki Ulusal Tiyatro’nun yöneticisi olan Sir Laurence Olivier’nin yürüteceği seçmelere davet edildi. İki yıl sonra Hopkins, Strindberg’in “Dance of Death”inde Olivier’nin yedeği oldu. Hopkins, 1967 yılında, Peter O’toole ve Katherine Hepburn’le beraber rol aldığı “The Lion in Winter” filminde Richard Lionheart’ı canlandırarak sinemaya adım attı. Hopkins bu filmdeki rolüyle BAFTA adaylığına, film ise En İyi Film dalında Oscar®’a layık görüldü.

    Amerikan televizyon izleyicileri Hopkins’i, oynadığı ilk Amerikan mini dizisi olan, 1973 ABC yapımı, Leon Uris imzalı “QBV111”le keşfetti. Aktör, dizide, savaş geçmişi yüzünden sonradan zarar gören, Polonya doğumlu İngiliz fizikçi ve şövalye Adam Kleno’yu canlandırdı. Ertesi yıl, Ulusal Tiyatro yapımı “Equus”la Broaway’de sahne aldı ve daha sonra 10 yıl yaşayacağı ve çok miktarda Amerikan filminde ve televizyonunda görev alacağı Los Angeles’ta bir başka yapımda sahneye çıktı.

    “The Bounty”de (1984) Yüzbaşı Bligh rolünü canlandırdıktan sonra İngiltere’ye dönerek Ulusal Tiyatro’da David Hare imzalı “Pravda”da oynayan aktör, bu performansıyla En İyi Erkek Oyuncu dalında İngiliz Tiyatrolar Birliği Ödülü ve Öne Çıkan Başarı dalında da 1985 Laurence Oliver Ödülü’ne layık görüldü. Ulusal Tiyatro’da çalıştığı bu dönemde “Antony and Cleopatra” ve “King Lear”da rol aldı.

    Hopkins, sonraki yıllarda şu filmlerle sinemaseverlerin karşısına çıktı: Stephen King’in bir romanından uyarlanan, yönetmen Scott Hicks imzalı “Hearts In Atlantis”; Chris Rock’la başrollerini paylaştığı aksiyon komedi “Bad Company”; Ed Norton, Ralph Fiennes ve Emily Watkins’le başrollerini paylaştığı, “Silence of the Lambs”in gişede büyük başarı elde eden geriye dönüş filmi “Red Dragon”; başrolünü Nicole Kidman’la paylaştığı, Miramax Films’in Phillip Roth romanından uyarladığı, Robert Benton imzalı “The Human Stain”.

    Aktörün son dönem filmleri ise şöyle sıralanabilir: Gwyneth Paltrow’la birlikte oynadığı Miramax Films yapımı “Proof”; Roger Donaldson’ın yönettiği “The World’s Fastest Indian”; başrollerini Sean Penn, Jude Law ve Kate Winslet’la paylaştığı, Steven Zaillian imzalı “All The King’s Men”; ve Ryan Gosling’le birlikte oynadığı suç-gerilim “Fracture”. Hopkins, ayrıca, 2007 Sundance Film Festivali’nde galası yapılan, kendisinin ilk bağımsız film çalışması “Slipstream”i yazıp, yönetmekle kalmadı, müziğini de besteledi.

    1993 yılında Kraliçe Elizabeth tarafından Sör unvanıyla onurlandırılan aktör, 2000 yılında ABD vatandaşı oldu.
    John Malkovich (Unferth) Sinemanın en aranan aktörlerinden olan John Malkovich, sık sık hem Amerikan sinemasında hem de bağımsız filmlerde rol alıyor. Bugüne dek sinemanın pek çok önde gelen yönetmeniyle çalışmış olan aktör, şu filmleriyle sinema sektöründe silinmez bir iz bıraktı: Liliana Cavani'nin yönettiği “Ripley's Game”; Spike Jonze’un yönettiği “Being John Malkovich”; Jane Campion imzalı “The Portrait of a Lady”; Wolfgang Petersen'ın yönettiği “In the Line of Fire”; Gary Sinise imzalı “Of Mice and Men”; Bernardo Bertolucci filmi “The Sheltering Sky”; Stephen Frears'ın yönettiği “Dangerous Liaisons”; Steven Spielberg imzalı “Empire of the Sun”; Paul Newman'ın yönettiği “The Glass Menagerie”; Roland Joffé filmi “The Killing Fields”; ve Robert Benton imzalı “Places in the Heart”.

    Malcovich 1985 yılında “Places in the Heart”, 1994 yılında da “In the Line of Fire”daki performansıyla iki kez Oscar’a® aday gösterildi. “Places in the Heart”taki oyunculuğu, ayrıca, Ulusal Sinema Eleştirmenleri Derneği ve Ulusal Değerlendirme Kurulu tarafından En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü’yle taçlandırıldı. Aktör, 1999’da, “Being John Malkovich”teki performansıyla New York Sinema Eleştirmenleri Derneği En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü’ne layık görüldü. Kısa süre önce, destansı macera “Eragon” adlı romanın sinema uyarlamasında rol alan aktörün yakında gösterime girecek filmleri arasında, başrolünü Tom Hanks’le paylaşacağı “The Great Buck Howard”, “Drunkboat”, “Gardens of the Night”, “In Tranzit, “Disgrace”, “The Mutant Chronicles” ve “Afterwards” sayılabilir.

    Çok uzun süredir Chicago’daki başarılı Steppenwolf Tiyatro Grubu’nun bir üyesi olan Malkovich, üniversiteyi bitirir bitirmez gruba katıldı ve 1976-1982 yılları arasında, Steppenwolf’un sahnelediği ellinin üzerinde oyunda oyuncu, yönetmen ve set tasarımcısı olarak görev aldı. Malkovich'in New York sahnelerindeki ilk çalışması olan Steppenwolf yapımı, Sam Shepard imzalı “True West” kendisine Obie Ödülü kazandırdı. Rol aldığı diğer önemli yapımlar arasında “Death of a Salesman”, “Slip of the Tongue”, Sam Shepard's “State of Shock” ve New York, Londra ve Los Angeles sahnelerinde oynadığı, Lanford Wilson imzalı “Burn This” sayılabilir. Malkovich’in Steppenwolf’da yönettiği bazı oyunlar ise şöyle: Chicago ve off-Broadway’de büyük başarı kazanan “Balm in Gilead”; Chicago ve Broadway’de sahnelenen “The Caretaker”; “Hysteria”; ve Malcovich’in Don DeLillo romanından uyarladığı “Libra”.

    Malkovich, ayrıca, bir çok ünlü televizyon yapımında rol aldı ve başrolünü Dustin Hoffman’la paylaştığı Volker Schlöndorff imzalı televizyon filmi “Death of a Salesman”le Emmy Ödülü’ne layık görüldü. Aktörün diğer önemli televizyon çalışmaları arasında kısa süre önce gösterilen mini dizi “Napoleon” ve ünlü HBO televizyon filmi “RKO 281” sayılabilir ki aktör her iki diziyle de Emmy Ödülü’ne aday gösterildi.

    Malcovich, ayrıca, “The Dancer Upstairs”i ve Londra’da çalışan tasarımcı Bella Freud için üç kısa moda filmi (“Strap Hangings”, “Lady Behave”, “Hideous Man”) yönetti. Malcovich, 2003’te, Fransa’da sahneye koyduğu “Hysteria” adlı oyun En İyi Yönetmen dahil olmak üzere beş dalda Moliere Ödülü’ne aday oldu.

    Robin Wright Penn (Wealthow) Büyük çıkışını Rob Reiner imzalı kült film “The Princess Bride”la yapan Penn, bu filmden itibaren sinemanın en başarılı oyuncularından biri oldu.

    Penn yıllar içinde, öne çıkan performanslarıyla pek çok ödül kazandı. Altın Küre ve SAG olmak üzere ilk iki adaylığını, 1995 yılında, Robert Zemeckis imzalı, En İyi Film Oscarlı® “Forrest Gump”ta Tom Hanks karşısında canlandırdığı unutulmaz 'Jenny' rolüyle kazandı. İkinci SAG adaylığını En İyi Kadın Başrol Oyuncusu dalında, Nick Cassavetes imzalı “She’s So Lovely”yle kazanan aktrise, üçüncü adaylığını getiren film ise Fred Schepisi'nin yönettiği “Empire Falls”du. Aktrisin bu adaylığı Bir Televizyon Filmi ya da Mini Dizisinde En İyi Kadın Oyuncu dalındaydı. Penn, ayrıca, başrolünü William Hurt’la paylaştığı Erin Dingman filmi “Loved”la, Rodrigo Garcia filmi “Nine Lives”la ve Jeff Stanzler filmi “Sorry, Haters”la Independent Spirit adayı oldu. Aktris, Deborah Kampmeier'ın yönettiği “Virgin”de hem oyuncu hem yönetici yapımcı olarak görev aldı. Film, En İyi İlk Film (500.000 doların altında) dalında Independent Spirit, diğer adıyla, "John Cassavetes Ödülü”ne aday gösterildi.

     Penn’in rol aldığı diğer bazı filmler şöyle sıralanabilir: Başrolünü Robert Downey Jr.’la paylaştığı, Keith Gordon'ın yönettiği “The Singing Detective”; Alison Lohman’la birlikte oynadığı Peter Kosminsky filmi “White Oleander”; Kevin Spacey’yle birlikte rool aldığı Anthony Drazan filmi “Hurlyburly”; Sean Penn'in yönettiği, diğer başrolünü Jack Nicholson’ın üstlendiği “The Pledge”; Kevin Costner ve Paul Newman’la birlikte kamera karşısına geçtiği, Luis Mandoki'nin yönettiği “Message in a Bottle”; Bruce Willis ve Samuel L. Jackson’la başrollerini paylaştığı M. Night Shyamalan filmi “Unbreakable”; Morgan Freeman’la birlikte oynadığı Pen Densham filmi “Moll Flanders”; ve başrolünü Robin Williams’la paylaştığı, Barry Levinson'ın yönettiği “Toys”. Wright Penn, son olarak, Glamour dergisinin "Reel Women Film Series” (Sinemacı Kadınlar Film Serisi) programı çerçevesinde Jennifer Aniston’ın yönettiği kısa film “Room 10”de rol aldı.

    Wright Penn’in kısa süre önce rol aldığı diğer filmler ise başrolünü Jude Law’la paylaştığı Anthony Minghella filmi “Breaking and Entering” ve başrolünü Dakota Fanning’le paylaştığı Deborah Kampmeier filmi “Hounddog”. Penn, 2007 Sundance Film Festivali’nde galası yapılan “Hounddog”ın aynı zamanda yönetici yapımcısıydı.

    Wright Penn şu sıralar kadın sörfçüleri konu alan bir belgesel yönetiyor.

    1   2   3   4






        Ana sayfa


    Beowulf ölümsüz Savaşçı “Beowulf”

    Indir 204.25 Kb.