bilgiz.org

3. İStanbul otizm eğİTİm günleri

  • 2. ÖZEL EĞİTİMDE BİLGİSAYAR TEKNOLOJİLERİNİN KULLANILMASI
  • 3. OTİSTİK ÇOCUKLARIN EĞİTİMİNDE BİLGİSAYAR KULLANIMI
  • 4. OTİZMCE: ÖRNEK web sitesi
  • 4.1. Web Sitemizden Örnek Ekran Görüntüleri
  • İzle öğren
  • Eğitici Oyunlar
  • Sık Sorulan Sorular (SSS)
  • Site Haritası



  • Tarih03.07.2017
    Büyüklüğü62.5 Kb.

    Indir 62.5 Kb.


    3. İSTANBUL OTİZM EĞİTİM GÜNLERİ

    BİLGİSAYAR DESTEKLİ ÖZEL EĞİTİM

    Prof. Dr. Servet BAYRAM
    Marmara Üniversitesi

    Atatürk Eğitim Fakültesi

    Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi

    İstanbul, 2008

    1. GİRİŞ

    Yapılan araştırmalara göre dünya nüfusunun % 18,9’u, Avrupa’nın % 39,8’i, Türkiye’de ise nüfusun % 21,1’i Internet’i kullanıyor. (Internet Usage World Stats - Internet and Population, 2008). Bu bağlamda Bilgisayar ve Internet’in özel eğitime muhtaç çocukların özellikle de otistiklerin eğitiminde kullanılmasının yararlı olacağı düşünülmektedir. Önceleri birçok eğitmen evlerde bilgisayar kullanan çocukların dünyadan uzaklaştığını savunuyordu. Oysa bilgisayar ve teknolojileri çocukların birlikte çalışabilmeleri konusunda ve özellikle de özel eğitime ihtiyaç duyan çocuklar için önemli fırsatlar sunmaktadır (Nolan ve Ryba, 1987; Ryba ve Selby,1995).


    Teknolojinin ilerlemesiyle birlikte, “Özel Eğitim Alanında” yeni gelişmeleri etkili bir şekilde bireysel gelişime yönelik olarak kullanma girişimleri artmıştır. Nitekim, metinleri büyüten, bunları sesli olarak okuyabilen, konuşma kontrolü yapan bilgisayarlar eşliğinde iletişimsel ve fiziksel sorunlara çözümler sunulmaya başlanmıştır. Böylece bireylerin çevreye uyum sağlama sürecinde desteklenmeleri sağlanmaktadır. Teknoloji tabanlı uygulamalar sayesinde, özel eğitime ihtiyaç duyan öğrenciler aile ortamında öğrenilmesi zor, maddi güç veya emek gerektiren konuları daha kolay öğrenme fırsatı bulabilmektedirler. (Smeedly ve Higgins, 2005).
    Örnek bir uygulama örneği olması bakımından; 1991 yılında, Down sendromlu Kerry adlı bir çocuk için hazırlanan kelime tanıma programı verilebilir. Bu programın açılışında, Kerry anneannesinin sesinden “merhaba Kerry, umarım programdan hoşlanırsın” cümlesini duyuyordu. Böylece kelimelerin okunuşunu ve resmini tıklayarak öğrenirken, anneannesinin sesini dinlemek hoşuna gidiyordu. Bu materyal onun için çok anlamlıydı çünkü onun gerçek insan ve gerçek durumlarla ilişki kurmasını sağlıyordu (Ryba, Selby ve Nolan, 2005).

    2. ÖZEL EĞİTİMDE BİLGİSAYAR TEKNOLOJİLERİNİN KULLANILMASI

    Özel eğitim gören çocukların günümüzde eğitimlerini desteklemek amacıyla birçok farklı yöntem uygulanmaktadır. Çocukların bireysel özelliklerine uygun etkinlikler özel eğitim kurumları tarafından gerçekleştirilmekte, uygun yöntem ve tekniklerle bir takım beceriler kazandırılmaktadır. Teknolojideki gelişmelerin aileler tarafından takip edilmesi, özel eğitime yönelik çalışmaların teknolojik gelişmeler ışığında nasıl gerçekleştirilmekte olduğu konusunda bilgi sahibi olunması ve çocuklarına en uygun eğitimin verilmesi hususunda bilinçlenmeleri bakımından önemlidir. Günümüzde bilgisayarların özel eğitime muhtaç çocuklara olumlu etkisi olduğuna ilişkin birçok araştırma mevcuttur.


    Örneğin 2006 yılında yapılan bir araştırmada bilgisayar destekli yazılımların otistik çocukların motivasyonlarını geliştirmekte etkili olduğu saptanmıştır. Çünkü bilgisayar, her bir öğrencinin bireysel özelliklerine, hızına, öğrenme seviyesine uygun yazılımlarla çocukların eğitimlerini desteklemektedir (Netherlands, 2006). Bu araştırmada ayrıca otistik çocukların sorunları üzerinde durulmuş ve bu sorunların giderilmesinde bilgisayar teknolojisinden yararlanmanın en etkili iki yolu vurgulanmıştır. Bunlardan biri yazılımlar, bir diğeri ise sınıf içi bilgisayar destekli eğitim uygulamalarıdır.
    Bilgisayar destekli özel eğitim uygulamalarına ilişkin birçok örnek bulunmaktadır. Bunlardan biri, Amatel, Oliveira, Barreiro ve FrBre (2003)’ün özel eğitimdeki yazma ve okuma becerilerini geliştirmek adına bilgisayar oyunlarının etkisinin incelenmesidir. Bu araştırmaya göre;

    Nicelik ve nitelik kavramlarını tanımlamak ve günlük kelimelerin tanımlanması öğretilmesi için özel eğitim gören çocuklara şekilde görüldüğü gibi bir oyun ile eğitim verilmiştir. Oyunda, 5.sütunda bir resim verilmiş ve çocuğun ilk 4 sütundan kelimeler türeterek resimde yer alan nesnenin ne olduğunu yazması istenmiştir (Şekil1).





    Şekil 1: Yazılımın ana sayfası (Amatel, Oliveira, Barreiro ve FrBre, 2003)
    Kelimelerin tanımlanması ve hikâyede uygun yerlere konulabilmesi ile ilgili becerilerin kazanımı için, özel eğitim gören çocuklara şekildeki gibi bir oyun ile eğitim verilmiştir.



    Şekil 2:Yazılımın ekran görüntüleri (Amatel, Oliveira, Barreiro ve FrBre, 2003)
    Özel eğitim gören çocuklara öğretilmek istenen hedef davranışlar başarı ile öğretilmiş ve bilgisayarda yapılan etkinliklerin öğrenciler tarafından etkili ve heyecan verici bulunduğu tespit edilmiştir.
    Bir başka araştırma ise, interaktif grafiklerle özel eğitim uygulamalarının gerçekleştirilmesi ve bunların etkilerinin saptanması üzerinedir (Takács ve Elite, 2005). Buna göre; bir eğitimin etkili olabilmesinin en önemli faktörü, duygular ve mimiklerdir. Öğrenciler, öğretmenlerin mimiklerinden, duygularından etkilenerek öğrenirler ve onlarla bu şekilde iletişim kurarlar. Bu bakımdan bilgisayardan etkili bir şekilde yararlanmanın bir yolu da, insan tepkilerine göre duyguların yansıtılmasının bilgisayar ekranında gösterilebilmesidir. Bu durum çocukların ilgi ve motivasyonları açısından çok önem taşımaktadır. Tepkiye göre duyguların yansıtılmasının bilgisayar ortamına taşınması, ancak sanal gerçeklik ortamlarında, İnsan- Bilgisayar Etkileşiminin gerçekleştiği bir ara yüzde sağlanmaktadır (Takács ve Elite, 2005). Bu bakımdan aşağıda, sanal öğretmen aracılığı ile öğretimin gerçekleştirildiği bir sanal gerçeklik ortamı tasarlanmıştır (Şekil 3).


    Şekil 3: Duygularını yüz ifadeleri ile tepkilere uygun yansıtabilen, insan ve çizgisel öğretmenler (Takács ve Elite, 2005).
    Ayrıca öğretim esnasında İnsan- Bilgisayar Etkileşimini gerçekleştirmek için (a)web kamera , (b) eye tracker , (c) biofeedback, ve (d) data glove gibi araçlar kullanılmıştır (Şekil 4).



    Şekil 4: Dijital eğitim sisteminde kullanılan araçlar (Takács ve Elite, 2005).
    Nitekim veri eldiveni kullanılarak çevredeki nesnelere dokunmaya ve onları manipüle edebilmeye olanak veren bir çalışmada, özel eğitim öğrencilerinin algılama ve çevreyle iletişiminde adı geçen teknolojileri kullanmanın önemli olduğu açıklanmaktadır. (Fifth Dimension Technologies, 2002). Bunların dışında, gerçek zamanlı platformlar, panaromik resimlerle çevreye bakış açısı ve fiziksel simülasyonlar da son yıllarda tasarlanmaktadır. Aşağıdaki Şekil, bu çerçevede hazırlanmış bir ortamı göstermektedir.



    Şekil 5: Özel eğitim ve rehabilitasyon için tasarlanan sanal insan tabanlı dijital eğitim sistemi

    uygulamalarının anahtar bileşenleri (Takács ve Elite, 2005).


    Bu bilgiler paralelinde, özel olarak otistik çocukların iletişim güçlüklerine yönelik olarak sanal gerçeklik ortamında sanal bir arkadaş geliştirilmiş ve bu şekilde iletişim problemlerine olumlu yönde katkıda bulunmuşlardır (Şekil6).



    Şekil 6: Gizli bir eye-tracking içeren, öğrenme ortamı sistemi ve otistik çocuklar için sanal arkadaş “Buddy” (Takács ve Elite, 2005).
    Sonuç olarak adı geçen araştırmada, sanal gerçeklik ortamlarının özel eğitimdeki uygulamalara anlamlı derecede olumlu katkıda bulunduğu saptanmıştır. Ayrıca otistik çocukların iletişim problemlerine de bu sanal gerçeklik ortamlarının çok olumlu katkıda bulunduğu kanıtlanmıştır.

    Başka bir araştırma, yine otistik çocukların dikkat ve göz teması kuramama problemlerine çözüm getirmek amacıyla ve onları bu açıdan cesaretlendirmek amacıyla interaktif bir robot geliştirilmesi üzerine odaklanmıştır. Keepon ismi verilen robot, basit bir görünüme sahip olup, bir batarya ile çalışmaktadır ve uzak bilgisayara kablosuz bağlantı ile bağlanmıştır (Şekil 7, Şekil 8). Uzak bilgisayarda ise robotu yöneten bir kişi bulunmaktadır ve robotun gözlerinde yer alan bir video aracılığı ile otistik çocuğu görebilmekte ve mikrofonlar aracılığı ile sesini duyurabilmektedir. Robotun hareketlerini de bilgisayardan tuşlar aracılığı ile komut vererek sağlamaktadır.


    Buna göre, geliştirilen robot, insan kadar karmaşık bir yapı yerine basit ve eğlenceli bir yapıya sahip olduğu için otistik çocuklar tarafından ilgi görmüş ve otistik çocuklar robotla göz teması kurabilmişlerdir (Kozima, Nakagawa ve Yasuda, 2005).

    Şekil 7: Robotun iç ve dış yapısı ve çalışma sistemi (Kozima, Nakagawa ve Yasuda, 2005)


    Şekil 8: Robotun kablosuz bağlantı ile uzak bilgisayara bağlantı sistemi (Kozima, Nakagawa ve Yasuda, 2005)
    Bir başka araştırmada otistik çocukların eğitimi için interaktif simülasyon geliştirilmesi üzerine çalışılmıştır. (Randell, Remington, Hall, ve Bizo, 2006). Buna göre, gerekli günlük yaşam becerilerini otistik çocuklara kazandırmak amacıyla, her bir beceriyi aşama aşama öğreten bir simülasyon tasarlanmıştır. Bu becerilerin kazandırılması için simülasyon tasarlamalarının sebebi ise, simülasyonların kişilere en kolay yoldan belli konularda deneyim kazandırabilmeleridir. Bu simülasyonda, belli kategorilerde resimler yer almakta ve bu resimlerle objelerin tanımlanması, karşılaştırılması, sınıflandırılmasının gerçekleştirilmesi amaçlanmaktadır (Şekil 9).


    Şekil 9: Robotun otistik çocuklarla iletişimi (Kozima, Nakagawa ve Yasuda, 2005)
    Ayrıca bu simülasyon çalışmaları her bir çocuğun bireysel ihtiyaçlarına göre hazırlanmaktadır. Sonuç olarak, bu simülasyon ile otistik çocuklara objelerin tanımlanması, sınıflandırılması ve karşılaştırılması ile günlük yaşam becerileri kazandırılmıştır. (Şekil 10)


    Şekil 10: Tasarlanan interaktif simülasyonun kullanıcı arayüzü (Randell, Hall, Bizo ve Remington, 2007)
    3. OTİSTİK ÇOCUKLARIN EĞİTİMİNDE BİLGİSAYAR KULLANIMI

    Bilgisayar kullanımı Özel eğitime muhtaç çocukların, özellikle otistiklerin eğitiminde, iletişiminde, yaratıcılığında boş zamanlarını değerlendirilmesinde ve çalıştırılmasında esnek ve kullanışlı fırsatlar sağlar. Ancak unutmamak gerekir ki bilgisayarlar, yazılımlar ve diğer bilgi iletişiim teknolojileri otistik birisinin diğer yaşamsal süreçlerini destekleyebilecek birer araçtırlar.


    Bilgi iletişim teknolojileri otistik çocuklar için tek başına bir çözüm değildir. Otistik çocuklar için oldukça kullanışlı araçlar sunar ama bu yöntem daha geniş bir eğitim sistemininin içine gömülmelidir. Otistik bir çocuğu iyileştirebilecek bir bilgisayar programı yoktur. Bugün için erişilebilir olan, otistik bir çocuğun ihtiyaçlarından sadece birine (yüz ifadelerini tanıma gibi) odaklanmış küçük yazılmlardır. Bunlar daha geniş bir müfredat içersinde yer aldıklarında kullanışlı olurlar. Örneğin bozuk paraları öğretmek istediğinizde en uygun yol gerçek bozukluklar kullanmanızdır. Bir bilgisayar programı öğretim durumu için kullanışlı bir araç sunabilir ama uzun vadede otistik bir çocuğun kafasında karışıklığa sebep olarak kullanışsız olabilir. Sonuç olarak bilgisayar programlarının kullanımı hakkında iyi düşünmek gerekir. Bilgisayar programları en iyi eğitim yöntemi mi, yoksa destekleyici araçlar mıdır sorusunun cevabı düşünülmelidir.
    Otistik her insan için uygun olan bir yazılım yoktur. “Oğluma otizmli hangi yazılımı almalıyım?” sorusu “Oğlum otizmli hangi kitabı almalıyım?” sorusu gibi cevabı olmayan bir sorudur. Otistik bir çocuğun da dünyadaki diğer herkes gibi bireysel ihtiyaçları, ilgileri ve istekleri vardır. Bu konuda en doğru seçimi yapabilmek bireysel ihtiyaçları bilmeye bağlıdır.
    Araştırmacılar ve uygulayıcılar otistik insanların eğitiminde ve tedavisinde bilgisayarın önemini farkettiler. Otistik çocukların çoğu, bir nesneye odaklanıp çevreden bağımsız döngüsel bir dünyaya girme eğilimindedirler. Bilgisayarlar adı geçen döngünün başladığı noktaya yeni ve farklı bir etkileşim eklenebilmesine zemin hazırlayabilir ve bu bağlamda otistiklerin döngüsel girdaplarına yeni bir açılıp getirebilir. Nitekim otistiklerin herhangi birşeye gösterdikleri ilgi dozundan daha yüksek duyarlılıkta bir ilgiyi, bilgisayar aracılığı ile o şeye veya nesneye göstermekte oldukları deneysel çalışmalarla kanıtlanmıştır.
    Bilgisayarlar otistik kişilerin kendilerini rahat hissedecekleri sade bir ortam sunabilmektedir. Terapistler ya da eğitmenler karşıdan karşıya geçme, sosyal becerileri geliştirme, yüz ifadelerini anlama gibi yaşamsal becerileri kazandırmada giderek sanal gerçeklik araçlarını kullanmaktadırlar. Yine de otistiklerde karşıdan karşıya geçmek gibi öğrenmelerde gerçek yaşama tam transfer edilemeyen bir takım problemler oluşabilmektedir. İyi uygulamalar otistiklerde görülen sosyal hayal gücü eksikliğinden dolayı somut alıştırmalar içermelidir. Parayı tutmanın öğretilmesinde plastik yerine gerçeğinin kullanılmasının daha doğru olduğu gibi örnekler verilebilir. Bilgisayarların otistik kişiler için diğer avantajları şu şekilde sıralanabilir:

    • Bilgisayar ortamları tahmin edilebilir ve bu sayede kontrol edilebilirler.

    • Bilgisayarlar yanlışları ve hataları güvenli bir ortamda düzeltilebilir.

    • Bilgisayarlar sözsüz ve sözlü ifadelere imkan sunarlar.

    Chen (1993) yılındaki çalışmada yaşları 4 -7 arasında değişen 4 otistik çocuk üzerinde BDE ve kişisel eğitim karşılaştırmış ve 4 çocuktan 3 ünde, Bilgisayar destekli eğitimde daha iyi motivasyon ve daha az davranışsal problemle karşılaşmıştır. Bu durumunsa öğrenme hızlarını etkilemediğini belirtmiştir.


    Bernard ve arkadaşları ise (2001) otistik çocukların sosyal problemlerin çözümünde ve problemlere farklı çözüm yolları üretmede zorluk çekmelerine rağmen görsel işaretlere ve animasyonlara olan tepkilerinin daha başarılı olmasından yola çıkarak bir çalışma yürütmüşlerdir. Bu çalışmada sekiz ayrı problem mümkün olan çözümlerle ve alternatif çözüm üretme seçeneğiyle beaber bir bilgisayar ekranında sunulmuştur. 8 okul öncesi otistik çocuk ve 8 normal çocuk 10 eğitim, 6 değerlendirme oturumunda karşılaştırılmış. Tüm oturumlarda animasyonlarla verilen problemlere çözümler üretmeleri istenmiş, değerlendirme oturumu hariç diğer oturumlarda çözümü ilk önce eğitici anlatmıştır. Daha sonra bu çözümler etkileşimli animasyonlarla tekrar anlatılmıştır. Buna rağmen otistik çocuklar diğerlerine göre daha az çözüm üretebilmişlerdir ve bu durum değerlendirme oturumlarında da istikrarlı bir şekilde devam etmiştir. Bu çalışmada yeni fikirlerin sıklığı otistiklere konulmuş tanılara göre doğrudan tahmin edilebilmiştir. Sonuç olarak genç otistiklerin ve diğerlerinin bilgisayar aracılığıyla problem çözme stratejilerinin öğretilmesini önermişlerdir. Bu öğrenmelerin gerçek hayattaki durumlara genellenebilmesi için se bilgisayar destekli eğitim konusunda daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu dile getirmişlerdir (Bernard-Opitz, Sriram and Nakhoda-Sapuan, 2001).
    Colby (1973) çalışmasında konuşamayan ya da konuşma zorluğu olan otistik çocuklar için bilgisayar destekli dil eğitimi yönteminin temelini oluşturan prensipleri tanımlamakdır. Bu çocukların sembollari işleme yeteneğinin olmadığı kabul edilmektedir ve en temelde herhangi bir sembolü anlama güçlüğü çekmekte olduğu bilinmektedir. Dil, insanlar arasında kullanılan en önemli sembol sistemidir. Bu eğitimin temel prensibi sesli ve görsel olan klayve kontrollerinin, kullanıcıyı sembolleri keşfetmeye cesaretlendirmesini kapsamaktadır. Yetişkinlerin müdahalesini minumuma indirilerek çocuğun oyununu kendisinin seçmesi ve yönetmesi sağlanabilir. Bu çalışma sırasında rapor edilen 17 çocuktan 13’ ünde dile ait gelişme bariz bir şekilde gösterilmiştir. Diğer gelişme gösteremeyen 4 örnek ise bu aracı kullanmayı reddeden kişilerden oluşmaktaydı.
    Murray (1999) ise, çalışmaları sonucu öğretici programlardan önce çocukların programı keşfetmeleri için özgür bırakılmalarını öneriyor. Programlar kullanıcının tercihlerine göre şekillendiği ve oldukça sade bir ortam sundukları için otistik kişilerde faydalı olabilir. Bilgisayarlar etkili iletişimde, özellikle çocuk ve bakıcısı arasındaki iletişimde faydalı olabilir. Bilgisayarlar otistik kişilerde okuma, konuşma, eserlerini gösterme ya da paylaşmada motive edici bir etki gösterebilirler.
    Bilgisayarlar bir tuşa, ekrana dokunma ile oluşturduğu değişimler sonucunda otistiklerde kişisel farkındalık oluştururlar. Bilgisayarlar iki kişilik oyunlarla daha da geliştirilebilen etkileşimli süreçler oluşturur. Sadece kendi farkındalığını değil diğerlerininde farkına varılmasını geliştirir. Otistik kişiler oyunlar sayesinde diğer insanlarla sözsüz bir ortamda etkileşime geçerek sosyal becerilerini geliştirirler. Bu durum onların içinde bulundukları cansız, asosyal döngüsel dünyadan dışarı çıkmalarına yardım eder. Murray (1999) otistik çocukların evde ve okulda bilgisayara erişmelerinin gerekliliği hakkında kuvvetli deliller ortaya koymaktadır.

    4. OTİZMCE: ÖRNEK web sitesi

    “Otizm farklı bir kişiliktir” sloganıyla yayın hayatına başlamış olan web sitemiz, otizm hakkında bilgilendirme ve yönlendirme amacıyla hazırlanmıştır. www.otizmce.netailelere rehberlik ederek, otizmle ilgili teknolojik gelişmeleri aktarmaktadır. Bu sitenin temel amacı bilgisayar teknolojileri yardımıyla otizm dünyasına açılabilmek ve bu yöntemle otistiklerin iç dünyalarını dışarı yansıtabilmektir. Bilgisayar Destekli Öğretim Teknolojileri bu bağlamda “ayna” rolünü yüklenmektedir. İnsan-Bilgisayar Etkileşimi (İBE) konusunda yıllardır çalışmalar yapmakta olan ve bu konuda çeşitli üniversitelerde dersler vermekte olan Prof. Dr. Servet Bayram, gelişen İnsan-Robot Etkileşimi (IRE) yaklaşımlarını otistik bireylerin dünyasına yansıtmayı hedeflemektedir. Farklı bir kişilik yapısı olarak otizm kendine has özellikleri itibariyle adı geçen etkileşim boyutlarında otistiklere dönük olarak OBE/ORE adlandırmalarıyla ele alınabilir. Burada amaç daha spesifik bir noktada etkileşim boyutunu irdelemek ve daha etkin somut çözümlerin neler olabileceği hususunu değerlendirebilmektir.


    4.1. Web Sitemizden Örnek Ekran Görüntüleri


    4.2. Biz Kimiz?

    Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Yüksek Lisans Programından Bekir Çelen, Esad Esgin, Sezin Eşfer ve Özge Kelleci’den oluşan grup üyeleri Prof. Dr. Servet Bayram danışmanlığında çalışmalarını yürütmektedir.


    Site kapsamında, İBE/İRE prensiplerini ve eğitsel yazılım geliştirme yaklaşımlarını temel alınarak, özel eğitim ve teknoloji ilişkisi üzerine araştırmalar yapılması üzerine çalışılmaktadır. Buradaki temel amaç otizm hakkında eğitsel rehberlik sunabilmek ve OBE/ORE felsefesini şekillendirebilmektir.

    Site içinde Türkiye’den ve dünyadan otizm haberlerine ve özel eğitimde teknoloji kullanımı gibi konulara geniş yer veren otizmce.net, ziyaretçilerinin eleştiri ve önerilerine açık olarak gelişmektedir.



    4.3 Sitenin Bölümler

    Uzman sistem: Ziyaretçilerin otizmi tanımasını kolaylaştıran bu bölüm evet / hayır yanıtlı sorulardan oluşmaktadır. Örneğin bir aile çocuğunda otizm belirtileri olup olmadığını anlamak için Uzman Sistemimizin sorularını yanıtladığında sistem ebeveyne bu konuda bilgi vermekte ve gerekli yönlendirmeleri sunmaktadır.
    İzle öğren: Bu bölümde Otizm tanısı konulan çocuğa sahip ailenin tanıdan sonra takip etmesi gereken resmi işlem süreci anime edilmektedir.
    Oku öğren: Bu bölümde otizm hakkında daha geniş bilgilere, örnek olaylara ve otistik çocukların ürünlerine ulaşılabilinir. Otistik çocuğu olan ebeveynlerin deneyimlerini anlatan yazılara ulaşabilirsiniz.
    Eğitici Oyunlar: Prof. Dr. Servet Bayram nezaretinde yürütülmekte olan, otistiklere yönelik birçok eğitsel oyun ve yazılımlara bu bölümden ulaşabilirsiniz.
    Makaleler: Konu ile ilgili bilimsel akademik çalışmalar, yayınlar bu bölümde sunulacaktır.
    Linkler: Türkiye ve dünyada otizmle ilgili vakıf, dernek ve kuruluşların web site adreslerini sunarak, ziyaretçiyi bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır.
    Biz kimiz? : Web sitesini hazırlayan ve buradan hizmet sunan veya hizmetlere destek veren kişilerin tanıtıldığı bölümdür.
    Sık Sorulan Sorular (SSS): Otizmle ilgili ailelerin merak edilebileceği sorulara akademisyenlerce verilen cevapların yer aldığı bölümdür.
    Forum: Özellikle otistik çocuğa sahip ailelerin deneyimlerini ve sorunlarını paylaşmalarına imkân veren forumumuz ziyaretçilerin desteği ile gelişime açıktır. Burada sitede örnek olarak sunulan yazılımların aileler tarafından kullanılması ve bu yazılımların çocuklar veya kullanıcılar üzerindeki etkilerini tartışabilmek mümkündür.
    Site Haritası: Siteyi verimli kullanabilme amaçlı hazırladığımız site haritası, içerdiği linkler sayesinde ziyaretçiyi direk olarak aradığı konuya yönlendirmektedir.
    Etkinlik Takvimi: Siteye giren ziyaretçilerin otizmle ilgili konferans, sempozyum, toplantı ya da eğitim günleri vs. konusunda bilgilenmesi için güncellenen bölümdür. Ziyaretçi herhangi bir tarihin üzerine geldiğinde o gün nerede hangi etkinliğin yapıldığı konusunda bilgilenecektir.
    5. sonuç

    Kısaca özetleyecek olursak; www.otizmce.net her türlü eleştiri ve öneriye açık geliştirilmekte olan bir sitedir. Bilgisayar destekli öğretim teknolojileri ile zenginleştirilmiş bir site olma hasebiyle diğer sitelerden farklı OBE/ORE açılımlarına erişmeye çalışan bir sitedir. Otistik öğrenciler için farklı disiplinlerden farklı uzmanların ayrı ayrı bir şeyler yapması yerine ortak bir çalışma yapmaları çocuğun gelişmesini daha olumlu etkileyecektir. Nitekim bilimsel literatürde bu görüş desteklenmiştir. (Bruder, 2000, Bruder ve Dunst, 2005). Aynı bağlamda bir başka ifade ile “farklı disiplinlerin koordineli olarak yapacağı eğitim çocuğun öğrenmelerinin ve kazandığı yeteneklerin anlamlı olmasını ve böylece hayat boyu öğrenmesini sağlayacaktır (Gardner, Wissick, Schweder ve Canter, 2003). Bu amaçla hazırlanacak bir eğitim programı için ise birçok uzmanın ortak çalışmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu uzmanlar arasında beslenme uzmanı, iş terapisti, fizik terapisti, eğitim psikoloğu, sosyal hizmetler uzmanı, özel eğitim ve konuşma-dil patolojisti sayılabilir. Ayrıca bu uzmanların çalışmalarına teknolojiyi de katmamız gerekir. Teknoloji ile öğrenci öğrendiği bilgi ve becerileri hayatında karşılaştığı farklı durumlar ile ilişkilendirebilir (Gardner, Wissick, Schweder ve Canter, 2003). Sanal gerçeklik çalışmaları ve İnsan- Bilgisayar Etkileşimi alanındaki çalışmalar kapsamında otistik çocukların dikkatlerinin, ilgilerinin ve motivasyonların arttığını gösteren birçok bilimsel delil ve bulgu bulunmaktadır. (Goldsmith ve LeBlanc, 2004; Grynszpan, Martin ve Nadel, 2005; Clayton, Burdge, Denham, Kleinert ve Kearns, 2006). Sonuç olarak; teknoloji bir yandan özel eğitimin temel amaçlarına hizmet ederken bir yandan da gelişmelerle özel eğitim yöntemlerini zenginleştirmektedir. Bu bilgiler paralelinde ülkemizdeki otistik çocukların eğitimine, ailelerinin rehberlik ve desteğine yönelik olarak geliştirilmekte olan otizmce.net web sitesinin yararlı olabileceğinin vurgulanmasında ve de ilgili finansal destek ile adı geçen teknolojik çalışmaların etkinleştirilmesinin mümkün olabileceğinin belirtilmesinde yarar vardır.



    KAYNAKÇA

    Amatel F. C., Oliveira H. A. D., Barreiro M. S., FrBre .A. F. 2003. “Computerized Games Sequency for Written Language Acquisition in Special Education” Annual lntemational Conference of the IEEE EMBS September 17-21, 2003, Mexico


    Bernard-Opitz, V., Sriram, N. & Nakhoda-Sapuan, S. (2001). Enhancing social problem solving in children with autism and normal children with computer-assisted instruction. Journal of Autism and Developmental Disorder, 31, 377–384.
    British Colombia, 2000.Teaching Students with Autism: A Guide for Schools, Ministry

    of Education Special Programs Branch


    Bruder, M. B. ve Dunst, C. J., 2005.Personnel Preparation in Recommended Early

    Intervention Practices: Degree of Emphasis Across Disciplines, Topics in Early Childhood Special Education, 25(1), 25-33.


    Bruder, M. B. (2000). Family centered early intervention: Clarifying our values for the new millennium. Topics in Early Childhood Special Education, 20(2), 105–115.
    Bruder, M. B. ve Dunst, C. J., 2005.Personnel Preparation in Recommended Early Intervention Practices: Degree of Emphasis Across Disciplines, Topics in Early Childhood Special Education,25(1),25-33.
    Caverly, D., C., Fitzgibbons, D. (2007). Techtalk: Assistive Technology. Journal of Developmental Education. 31(1).
    Chen, S.H. & Bernard-Opitz, V. (1993). Comparison of personal and computer-assisted instruction for children with autism. Mental Retardation, 31(6), 368-376.
    Clayton, J., Burdge, M., Denham, A., Kleinert, H. L. ve Kearns, J. A Four-Step Process for

    Accessing the General Curriculum for Students With Significant Cognitive Disabilities Teaching Exceptional Children, May/Jun 2006, 20 – 27.


    Colby K. M. (1973). The rationale for computer-based treatment of language difficulties in nonspeaking autistic children. Journal of Autism and Developmental Disorders . Vol. 3, N 3. P, 254-260
    Fifth Dimension Technologies. (2002, October 24). Virtual reality information and price list [Web site]. Retrieved April 24, 2008, from http://www.5dt.com/
    Gardner, J. E , Wissick, D., Schweder ,W. ve Canter, L. S., 2003.Enhancing

    Interdisciplinary Instruction In General And Special Education: Thematic Units And Technology Remedial And Special Education, May/June 2003, 24(3), 161- 172.


    Goldsmith, T. R., LeBlanc, L. A., 2004, Use of Technology in Interventions for Children with

    Autism, JEIBI, 1(2).


    Grynszpan, O., Martin, J., Nadel, J., CHI 2005 Late Breaking Results: PostersApril 2-7 Portland, Oregon, USA.
    Gardner, J. E , Wissick, D., Schweder ,W. ve Canter, L. S., 2003.Enhancing Interdisciplinary Instruction In General And Special Education: Thematic Units And Technology Remedial And Special Education, May/June 2003,24(3),161- 172.
    Internet Usage World Stats, (2008), Internet and Population Statistics, Erişim: 01.04.2008, http://www.internetworldstats.com
    Kozima H., Nakagawa C., Yasuda Y., (2005) “Interactive Robots for Communication-Care:

    A Case-Study in Autism Therapy” IEEE International Workshop on Robots and Human Interactive Communication

    Murray D. and Lesser M. (1999). Autism and Computing. Autism99 online conference organized by the NAS with the Shirley Foundation.

    NAS (National Autistic Sosciety). Computers: applications for people with autism. http://www.nas.org.uk/nas/jsp/polopoly.jsp?d=108&a=3276 (erişim tarihi :28-04-2008)


    Netherlands S., (2006).” Computer technology for autistic students” Journal of Autism and Developmental Disorders, 14(4); 375-382.
    Nolan, C.J.P., and K.A.Ryba. (1987).”Computers in Transition Education: A Case Study with Young Offenders.” In Transition: Perspectives on School to Work in new Zelland, edited by W.Korndorffer.
    Randell T., Remington B., Hall M., Bizo L., (4 October 2006) “DTkid: Interactive Simulation Software for Training Tutors of Children with Autism” Springer Science+Business Media, Inc. Tarafından yayınlandı.
    Ryba, K., and L.Selby. (1995).”Empowering learners with Computers.” In learners with Special Needs in Aoteroa New Zelland, edited by D.Fraser, R.Moltzen, and K.Ryba, pp.156-177.Palmerston North, New Zelland: Dunmore.
    Ryba, K., Selby L. And Nolan P., (2002).”Computers Empower Students With special Needs”. Educational Readership International
    Smedley M. Therese and Higgins K., (2005).Virtual Technology: Bringing the world into the Special education classroom. Technology trends vol. 41, No.2, November
    Takács B., Elite D. (2005).” Special Education and Rehabilitation Teaching and Healing with

    Interactive Graphics” Computer Graphics in Education, the IEEE Computer Society.


    Trepainer-Street, M. L., Hong, S. B. and Bauer, J. C. (2001). “Computers and young children. Using technology in reggio-inspired long-term projects”. Early Childhood. Education Journal, 28(3); 181-188.









        Ana sayfa


    3. İStanbul otizm eğİTİm günleri

    Indir 62.5 Kb.